Düşünbil | Özgürlük, düşünmektir!

2012-01-10T13:12:00.000-08:00

Kadın ve Penis

(İnsanlarda Eşeysel Seçilimin ve Aşkın Psikanalitik ve Evrimsel Kökeni)

Olcay Yılmaz

Düşünbil İm Yayınları / Deneme - İnceleme - Makale Dizisi

Fiyatı: 10,00 TL

128 s. -- 2. Hamur-- Ciltsiz -- 14 x 20 cm

İzmir, 2011, 1. Basım

ISBN : 9786056203008

Darwin, oğlu Francis’e bir gün şöyle der: “Tavus kuşu kuyruğunun üzerindeki tüyler, her gördüğümde beni hasta ediyor.” Tavus kuşunun tüyleri yararsız görünmektedir ve aynı zamanda bu tüyler tavus kuşunun hayatta kalabilmesini zorlaştırmakta ve bu durum doğal seçilime ters görünmektedir. Öyle bir mekanizma olmalı ki bu tüylerin evrimsel süreçteki varlığını açıklayabilsin. İşte Darwin bu noktada, eş seçimine dayalı olan bu mekanizmayı çözdü ve adına “eşeysel seçilim” dedi. Peki, evrimsel süreçte, özellikle insanlarda eş seçimi nasıl gerçekleşti?

Aşk, insanlara özgü bir yetenektir. Freud, aşkın kökenini çocukluğa dayandırır. Çocuklukta edindiğimiz deneyimlerin yok olmadığını ve bilinçaltında durduğunu söyler. Romantik imgemizin de çocukluk çağında oluşarak aşk ile bilinçaltında ortaya çıkmayı beklediğini ileri sürer. Peki, aşk, insanın eşeysel evriminin bir mekanizması olabilir mi? İnsan evrimine psikanalitik bakışla bakarsak karşımıza neler çıkar? Eğer Charles Darwin'in “eşeysel seçimi” ve Sigmund Freud'un “bilinçaltı kuramı” ile ilgileniyorsanız ‘aşk’ın insan evriminde olası bir mekanizma olacağını siz de görebilirsiniz. Hatta ‘aşk’ın bu evrimsel mekanizmasını formüle bile edebilirsiniz.

Sigmund Freud’un “kara kıta” dediği kadının ruhsal dünyasına girmek ve bu ruhsal dünyayı çözümlemek kuşkusuz zor. Ancak bu ruhsal dünyayı Freud zaten büyük ölçüde çözmüştü. Bu kitap “kara kıta”ya tutulmuş bir ışıktır.

Eş seçiminde aşk, evrimsel bir mekanizma ise bu mekanizma nasıl çalışmaktadır? Bu mekanizmanın bilinçaltında yatan nedenleri nelerdir? Oedipus karmaşası bu mekanizmanın neresinde durmaktadır? Penis kıskançlığı kadın ve erkeği bir araya nasıl getirir? Eş seçiminde hangi özellikler çekici bulunmaktadır? Bu özelliklerin seçiminde rol oynayan genetik ve bilinçaltı nedenler nelerdir? Genleri bencil olanlar mı seçilmektedir? Aşk, kadının erkekten öç almasının bir aracı mıdır? Bunun gibi birçok sorunun yanıtını bu kitapta sağlam kaynaklara dayandırılmış biçimde bulabilirsiniz.

dusunbil@hotmail.com

Tanıtım Bülteni

Kitabı Al

DÜŞÜNBİL SAYI 28

2011-12-21T17:03:00.000-08:00

DÜŞÜNBİL

BİLİM VE DÜŞÜNDERGİSİ

SAYI : 28 – Kış 2011-2012

ISSN :1309-3304

SAYFA : 64

SÜRELİ-ULUSAL YAYIN

FİYAT: 7,5 TL

İÇİNDEKİLER

Kadın Aşk ve Nevroz

Olcay Yılmaz

Kadın Psikolojisi

Karen Horney

Yaşam Yetkinliği ve Küfür/AğlamaPenceresinden

Kadının Ruhsal Yapısı

Özgen Ersan

Erotik Aşka Psikanalitik Bir Bakış

Mahan Doğrusöz

Freud’un Rüyası Olarak OidipusKompleksi

Özgür Öğütcen

Tuğrul Keskin İle Babek Üzerine

Olcay Yılmaz

Göbeklitepe: Dinin Doğuşu

Charles C. Mann

Çeviren:Barışcan Ersöz

Gılgamış, Gançorov ve Hesse

Gülşah Köksal

Meryemden Avignonlu Kızlara ResimSanatında Kadın

Asya Yaşarikiz

Son Anlamlı Ders

Gülşah Köksal

Pandanın Başparmağı

Ülkün Tansel

Evrimin Gerekliliği

Jufsernohneo

Uyandırma Dersleri-5

Muhammet Akyıldız

Totem ve Tabu

Hüsen Portakal

Şiirler

Muhammet Akyıldız

Fırat Eşki

ÜYELİK

Yıllık Üyelik (4 Sayı) : 30 TL

Yıllık Yurt Dışı : 20 Euro / 25 $

Kurum ve Kuruluşlara Yıllık: 45 TL

Sürdürümcü olmak için HESAPNUMARALARI:

Posta Çeki No: 55 74 932

Türkiye İş Bankası:3498-166572İzmir- Stadyum Şb. Olcay Yılmaz

DAĞITIM

İzmir: PanKitabevi - Yakın Kitabevi Kitapsan(Alsancak/Konak) - Orkun Kitabevi (Buca) - Emek Kitabevi (Buca) PalmeKitabevi (Bornova) Arma (Alsancak) Duvar Kitabevi (Konak) İstanbul: MephistoKitabevi (Beyoğlu) - Mephisto Kitabevi (Kadıköy) Nazım Hikmet KültürMerkezi - Robinson Cruse (Beyoğlu) Simurg Kitabevi (Beyoğlu) – Boran Kitap (Sefaköy) Ankara:Dost Kitabevi - İmge Kitabevi -TurhanKitabevi Mersin: Ütopya Kitabevi - AntikSahaf Kitabevi - Kitapsan (Merkez)- Kitapsan (Pozcu) - Kitapsan (Mezitli)Adana: Karahan Kitabevi - Kitapsan (Çakmak) - Kitapsan (Gazipaşa) - Kitapsan(Çukurova Üni.) - Kitapsan (Turgut Özal) - Burdur: Eylül Kitabevi Denizli:Yaprak Kitabevi - Eskişehir: Adımlar Kitabevi Hatay: Ferda Kitabevi Yener Kitabevi - Konya: M1 Tepe: Kitapsan - Samsun:Deniz Kültür Merkezi Trabzon: Ra Kitabevi Kuşadası/Aydın: Tek Ağaç Kitabevi ManavgatAntalya: İZ-GE Market

THE STORY OF EVOLUTION - EVRIMIN ÖYKÜSÜ // İZMİR (3 -16 OCAK)

2011-12-18T06:25:00.001-08:00

Fotoğraf (soldansağa) Ege Üniversitesi Tabiat Tarihi Uygulama Araştırma Merkezi Müdürü Tanju Kaya, Düşünbil Dergisi Genel Yayın Yönetmeni Olcay Yılmaz, Konak Belediye Başkan Yardımcısı Serpil Güngör, Prof. Dr. Mustafa Ergün

TÜRKİYE'DE BİR İLK: EVRİM SERGİSİ

Açılış: 3 Ocak 2012 Saat: 18:00

Yer :Selahattin Akçiçek Kültür Sanat Merkezi / Eşrefpaşa - İZMİR

KONFERANS/SEMPOZYUM

2011-12-14T11:35:00.000-08:00

"Geçmişten Günümüze Anadolu’nun Evrimi"

Dr. Serdar Mayda

Tarih :17 Aralık 2011 Cumartesi

Saat : 16:00

Yer :Türkan Saylan Alsancak Kültür Sanat Merkezi

-------------------------

GEZİLER

2011-12-12T12:58:00.000-08:00

DÜŞÜNBİL DOĞA GEZİSİ // BALIKLIOVA - ARKO EVLERİ

Tarih: 18 Aralık 2011 Pazar

Kalkış Saati: 08:00

Dönüş Saati: 17:00

Kalkış Yeri: Konak Atatürk Kültür Merkezi

Yürünecek Mesafe: 6 Km

Ücret: 20 TL

İletişim: dusunbil@hotmail.com - 0.537 256 50 28

DÜŞÜNBİL BÖRKLÜCE GEZİSİ 2011 ARALIK

2011-12-11T14:50:00.000-08:00

Gökyüzü alabildiğine içinde evlerin...

Bu taş evleri onlar yapmış olabilir...

Bu kuyudan su çektiler, bu sudan içtiler.

Evet, onlar oradaydılar!!!

Bu dere kızıl dere!!!

Börklüce Osmanı ordusunu buradan gözetlemiş olmalı.

Börklüce zamanında mı kaldı bilinmez ama kurumuş bu ağacın yanında yeni sürgünler var!!!

"Kayalardan ufka baktılar..." onlar belkide oradaydılar...

Cehennem Deresine giden Traktör Yolu

Sonra ateş yaktık... Çay kaynatıp azığımızı yedik.

Videolar için: https://www.facebook.com/video/video.php?v=215330288545471

KARABURUN BÖRKLÜCE MUSTAFA GEZİSİ (YÜRÜYÜŞ)

2011-12-09T13:50:00.000-08:00

KARABURUN BÖRKLÜCE MUSTAFA GEZİSİ (YÜRÜYÜŞ)

Balıklıova'dan Karareis'e Yürüyüş
11 ARALIK 2011 Pazar
SAAT: 10:30 - 17:00
Buluşma noktası: Hatay/Üçkuyular (BALIKLIOVA DOLMUŞ DURAĞI)
İLETİŞİM: 0537 256 50 28
*ÜCRETSİZ

2011-10-18T14:25:00.001-07:00

DÜŞÜNBİL-İM (İnsan Mühendisliği) bünyesinde açılacak olan ilk atölyemiz Psikanaliz üzerine olacaktır.

Psikanaliz ve Freud’a ilgi duyan arkadaşları atölyemize bekleriz.

Atölyeye katılmak ve bilgi almak için aşağıdaki mail adresine iletişim bilgilerinizi içeren bir mail atmanız gerekmektedir.

Mail:: dusunbil@hotmail.com (Kontenjan Sınırlıdır. )

Katılımcılara “Katılım Belgesi” verilecektir.

The Story of Evolution - Evrimin Öyküsü // İZMİR (3 -16 Ocak)

2011-10-16T12:32:00.000-07:00

TÜRKİYE'DE BİR İLK: EVRİM SERGİSİ

Açılış: 3 Ocak 2012 Saat: 18:00

Yer :Selahattin Akçiçek Kültür Sanat Merkezi / Eşrefpaşa - İZMİR

MAKALE / BİLİM

2011-10-09T12:32:00.000-07:00

Şempanzeler neden bencil, bonobolar neden paylaşımcı?

Solda şempanze ve sağda bonobo beyinlerinin yatay kesit görüntüleri (resim: James Rilling)

Şempanzeler bireycilik ve rekabetçilikleriyle, kardeş tür bonobolarsa paylaşımcılıkları ve rahat sosyal yaşamlarıyla tanınırlar. Geçen ay yayınlanan bir beyin yapısı karşılaştırması, bonoboların empatiden sorumlu beyin bölgelerinin şempanzeden daha büyük olduğunu buldu. Bu beyin farkları, iki türün sosyal ilişkilerinde gözlenen tezatları açıklayabilir.

En yakın akrabamız aslında bir değil, iki. Bonobolar, şempanzelerin kardeş türü. Günümüzden çok değil 1-1.5 milyon yıl önce Kongo nehri şempanzeyle bonobo soylarını birbirlerinden ayırmıştı. Primatlar aleminin en ilginç türlerinden biri işte bu coğrafi yalıtım vakası sayesinde doğdu.

Aslında şempanze ve bonobo birçok açıdan birbirine yakındır. Görünümleri benzer; iki tür de çok sayıda erkek ve dişiden oluşan gruplar halinde yaşar; ikisi de alet kullanmayı öğrenebilecek ve insanlarla iletişim kurabilecek denli bilişsel yeteneklere sahiptir. Bu benzerlikleri nedeniyle, bonoboların ayrı bir tür olduğu ancak 1900′lerin ilk yarısında farkedilebilmişti.

Bonobo-şempanze farkları

Ancak genel benzerliklerine karşın, şempazenlerle bonoboların bazı davranışları tam bir tezat sergiler.

Dişi ile erkek arasındaki münasebetlerden başlarsak, şempanze toplumları bariz biçimde erkek egemendir. Erkekler yalnızca kendi aralarında kanlı kavgalara girişmezler, dişilere de şiddet uygularlar. Hatta yavruların yetişkin erkeklerce öldürülmesi çok sefer gözlenmiştir.

Bonobo toplumlarında ise dişiler baskındır. Dişiler arasında güçlü bir dayanışma vardır; erkekler yavrulara veya dişilere şiddet uygulamaz. Dahası bonobolar genel olarak da barışçıldır: şempanzelere kıyasla, hem kendi aralarında ve hem de başka gruplarla çok daha seyrek kavga ederler.

Paylaşımcılık ve cinsellik

İki tür arasındaki bir başka farklılık da cömerlikleridir . Şempanzeler ne kadar bencilse bonobolar da o denli paylaşımcıdır. Şempanzeler bölüşmektense dövüşmeyi yeğlerken, bonobolar yemeklerini yabancılarla dahi paylaşmaktan çekinmez.

Genel olarak bonobolarda başka bireylere karşı müsamahanın şempanzelerden üstün olduğu söylenebilir. Bu sayede bonobolar işbirliğine, örneğin beraber yiyecek toplamaya, çok daha açıktır.

Cinselliğin yaşantılarındaki muazzam rolü, bonoboların bir diğer ayırt edici özelliğidir. Barınakta yaşayan bonobolar şempanzelerden çok daha sık cinsel ilişkiye girerler. Bonoboların sırf zevk için, yani üreme amacı olmadan seviştikleri tespit edilmiştir. Günde birden çok defa, birden fazla bireyle sevişebilirler. İnsanlar gibi yüzyüze sevişmeleri de dikkat çekicidir. Dahası, her yaştan ve her cinsten bireyler arasında birliktelik görülür bonobolar arasında.

Belki en çarpıcısı, bonoboların cinsel ilişkiyi sosyal amaçla kullanmalarıdır: bonoboların kavga sonrası barışmak, aralarındaki gerilimleri düşürmek ve hatta yiyecek temin etmek için seviştikleri gözlemlenmiştir.

Bonobo erginlerinin oyuna yatkınlığı da onları, ergenlik sonrası bireylerin oyun oynamaya devam ettiği insan ve yunus gibi sayılı tür arasına sokmuştur.

Peki bonoboların bu rahat, paylaşımcı ve yoğun sosyal yaşam biçimi nasıl evrildi? İki tür 1 milyon yıl içinde nasıl bu kadar farklılaştı? Bu sorunun olası yanıtlarından biri, neoteni, ya da gençselliktir.

Gençsellik hipotezi

Gençsellik hipotezine göre, bonobo evrimi sırasında gelişim süreçlerini etkileyen değişimler yaşanmıştır; bu değişimler nedeniyle de bonobolar şempanzelere kıyasla daha az olgunlaşır, daha çocuksu kalırlar. Bonobo iskeletini şempanzeyle karşılaştıran 1989 tarihli bir çalışma, bu görüşü desteklemişti: erişkin bonobolar, erişkin değil genç şempanzeleri andırıyordu.

Geçen yıl yapılan bir karşılaştırmalı psikoloji araştırmasının sonuçları da aynı yöndeydi. Yavru ve ergin şempanze ve bonobolarda yemek paylaşımcılığını inceleyen araştırmacılar şunu gördüler: Şempanzeler olgunlaştıkça, paylaşmaya tahammüleri azalmakta, buna karşın erişkin bonobolar yavru bonobolar kadar paylaşıma açık kalmaya devam etmekteler.

Çalışmada ayrıca, bonoboların kendini dizginleme yeteneklerinin şempanzelerden yavaş geliştiği görüldü. Örneğin hayvanlarla şöyle bir oyun tasarlandı: odada bulunan iki bakıcıdan birine yaklaşmadıkları koşullarda yemek alabiliyorlardı. Yavru şempanzeler yaklaşmamaları gereken bakıcıdan uzak durmayı hızla öğrenirken, yavru bonobolar aynı kişiye yaklaşmaya devam ettiler. Ayrıca ergin bonoboların kendilerini dizginleme yetileri de ergin şempanzelere kıyasla daha zayıftı.

Kısacası bonobolar, yeterince olgunlaşmamış şempanzeleri andırıyorlar. Bu açıdan insanları andırdıkları da söylenebilir – nitekim insanların da yine oyunculuk, paylaşımcılık ve öğrenmeye açıklık gibi özellikleriyle olgunlaşmamış şempanzelere benzediği savlanmıştır.

Beyin yapısı farkları

Geçen ay yayınlanan bir başka araştırmada ise iki türün sosyal ve ruhsal farklarının temelleri bu sefer beyin tomografisi kullanılarak incelendi. Emory Üniversitesi’nden insanbilimci James Rilling liderliğinde bir ekip, hem beynin farklı bölgelerinde gri madde kalınlığını (sinir hücresi gövdelerinin yoğunluğunu), hem de farklı beyin bölgeleri arasındaki bağlantıların sıklığını karşılaştırdılar. Sonuçlarını yorumlarken de şu bilgiden yararlandılar: Bir bilişsel süreç daha yoğun kullanıldığında, o işlevlerden sorumlu beyin bölgeleri genellikle daha iri olur. Makalenin sonuçlarına bakılırsa, şempanze ve bonobo arasındaki istatistiksel olarak anlamlı beyinsel farkların bir kısmı, iki tür arasında gözlemlenen bazı ruhsal farkları açıklayabilir.

Fark görülen beyin bölgelerinden biri amigdalaydı. Badem şeklindeki bu bölge, duygusal hafızaların saklanması ve duygusal tepkilerle görevlidir. Örneğin tehdit içeren bir durumla karşılaşıldığında amigdala etkinleşir. Amigdalası hasar gören hayvanlarsa korku hissini yitirir. Bağımlılık ve haz gibi süreçlerde de amigdalanın rolü vardır.

Çalışmada, bonoboların amigdalasının bir bölümünün şempanzeden daha büyük olduğu ortaya çıktı. Araştırmacı ekip, bunun bonoboların risk ve çatışmadan kaçınan karakterini açıklayabileceğini öne sürüyor.

Empati ve paylaşımcılık

Bonobolarda daha iri olan beyin bölgeleri arasında amigdala-korteks (ön beynin, düşünce, hafıza, bilinç gibi karmaşık faaliyetlerle ilgili dış kabuğu) bağlantıları, ayrıca korteksin ön insular ve ön singulat kısımları da bulunuyordu. Amigdala gibi bu bölgeler de duygusal işlevlerle, özellikle de empatiyle ilişkilidir. Örneğin acı çeken birini gördüğünüzde bu bölgeler aktive olur. Ekip, bu farkların, bonoboların daha paylaşımcı ve tahammülkar ruh hallerinin temeli olabileceğini tahmin ediyor.

Peki şempanze ve bonobo arasındaki bu beyin yapısı farklarının sebebi ne olabilir? Makalede, bu yapısal farkların bonoboların testosteron (erkeklik hormonu) seviyelerinin, şempanzelere kıyasla düşük olmasıyla alakalı olabileceği belirtiliyor. Nitekim insan yavruları arasında da testosteron seviyesi arttıkça, empatinin azaldığı farkedilmişti.

İki tür arasındaki hormonal ve yapısal farkların -gerçekten empati farklarını açıkladıklarını varsayarsak- bonobo evriminde mi, şempanze evriminde mi ortaya çıktığını ise daha bilmiyoruz. Bir ihtimal, şempanze-bonobo atası zaten empatisi gelişkin bir türdü; zamanla şempanzeler, testosteron seviyelerini artırmak suretiyle bu özelliklerini kaybetti. Bir diğer ihtimal, ata günümüz şempanzesine benziyordu, empatisi azdı – yüksek empati, gençsellik yoluyla bonoboda evrildi. İnsan, goril, orangutan gibi başka türleri de içeren karşılaştırmalar yapıldığında, iki modelden hangisinin geçerli olduğu daha iyi anlaşılabilir.

Tabii yiğidi öldürürken hakkını da vermeli – şempanzelerin de insan merkezli bakış açısından üstün özellikleri yok değil. Rilling ve ekibinin şempanzede daha iri olduğunu buldukları beyin bölgeleri arasında görsel korteks dikkat çekiciydi. Makalede, şempanzelerin gelişkin görsel yeteneklerinin, bu türün bonobolara göre daha etkin alet yapma yeteneklerini açıklayabileceği söyleniyor.

Bonoboların geleceği

Bu çalışma, şempanze ve bonobo arasındaki şimdiye dek yapılmış en kapsamlı beyin yapısı karşılaştırması olarak dikkat çekiyor. Müteakip araştırmalar, gelişimin farklı aşamalarındaki bireyleri içerir, daha büyük örneklemler kullanır, ayrıca bireylerin psikolojilerine ve genetik yapılarına dair verilerle de birleştirilirse, iki tür arasındaki psikolojik farkların sinirbilimsel ve genetik temellerini anlamak kolaylaşır.

Ancak bu tip çalışmalar bir uyarıyı da gerektiriyor: Beyin bölgelerinin çok farklı işlevleri bulunur. Birçok bölgenin daha keşfedilmemiş işlevleri olması da olası. Dolayısıyla, bu makaledeki gibi yapısal ve ruhsal özellikleri ilişkilendiren yorumların, şimdilik büyük ölçüde tahmine dayandığı unutulmamalı.

Özellikle de insan davranışını açıklamada bu tip aşırı indirgemeci yorumların yaygınlaştığı göz önüne alınırsa, bu uyarı daha da önem kazanıyor. Mesela insanlar arasında siyasi eğilim farklarının da amigdala ve singulat korteks farklarıyla bağıntılı olduğu, ABD’de sağ eğilimlilerin korku, sol eğilimlerin empati bölgelerinin görece büyük olduğu yönünde yayınlar son yıllarda popülerleşti. Ancak pek çok ruh ve sinirbilimci bu sonuçları yorumlamanın son derece güç olduğunun altını çiziyor.

Son olarak, şempanze ve bonobolar hakkında bu araştırmaların, yalnızca onlara karşı merakımızdan kaynaklanmadığını belirtmek gerek. Kendimizi başka türlerle karşılaştırmak, insan bilişiminin nitelik ve hastalıklarını öğrenebilmek için de etkili bir yöntem. Maalesef en yakın akrabalarımız olan şempanze ve bonobolar bugün ciddi tehdit altında. Günümüzde vahşi bonobolar yalnızca Demokratik Kongo Cumhuriyeti sınırları içinde bulunuyor ve sayıları 10 bin civarında. Dahası, bölgedeki savaş, avlanma ve orman arazilerinin yok olması gibi nedenlerle bu rakamın daha da azalacağından korkuluyor.

Kaynakça:

Rilling vd (2011). Differences between chimpanzees and bonobos in neural systems supporting social cognition. Social Cognitive and Affective Neuroscience dx.doi.org/10.1093/scan/nsr017

Hare ve Kwetuenda (2010). Bonobos voluntarily share their own food with others. Current Biology 20:R230-1. dx.doi.org/10.1016/j.cub.2009.12.038

Wobber vd. (2010) Bonobos exhibit delayed development of social behavior and cognition relative to chimpanzees. Current Biology 20:226-30. dx.doi.org/10.1016/j.cub.2009.11.070

Vigilant (2007) Bonobos. Current Biology 17:R74-R75. dx.doi.org/10.1016/j.cub.2007.01.021

*Bu yazı 16 Nisan 2011 tarihinde SolBilim’de yayınlanmıştır.

MAKALE / BİLİM

2011-10-09T12:31:00.001-07:00

Parazitlerden korunma, seksin evrimini açıklayabilir mi?

Seksin, yani eşeyli üremenin canlılar aleminde neden bu kadar yaygın olduğu, evrimsel biyolojinin başlıca sorularından biri. Buna yanıt arayan bir deney, seksten alıkonan solucanların parazitleriyle başa çıkamayarak öldüğünü tespit etti. Bu sonuç, eşeyli üremenin yeni gen kombinasyonları ve çeşitlilik yaratarak parazitlere karşı savunmayı kolaylaştırdığını öne süren ‘Kızıl Kraliçe Hipotezi’ni destekliyor.

Kendilerini klonlayarak veya kendi kendilerini dölleyerek üreyebilen çok sayıda canlı var. Buna rağmen eşeyli üreme, birçok bitki ve hayvan için en yaygın üreme biçimi.

Oysa ki eşeyli üremenin dezavantajları az değil: Eş bulamama ihtimali var, cinsel yolla bulaşan hastalıklar var…

Ayrıca her bir ebeveynin genlerinin yalnız yarısı yavruya aktarılıyor – anneden gelen ‘ak’ gen ile babadan gelen ‘kara’ genin karışması, çeşitli açılardan dezavantajlı olabilir. Anneyle bebeğin kan uyuşmazlığı bunun basit bir örneği.

O halde niye birçok canlı eşeyli üremeyi tercih ediyor?

Eşeyli üremenin evrimi konusunda başlıca hipotezlerden biri, Kızıl Kraliçe hipotezi. Buna göre, seksin asıl faydası, parazitlerle, yani tufeylilerle başa çıkmak için genleri yeniden karma, böylece parazitlere karşı üstünlük sağlama.

Konak-parazit davası ve Kızıl Kraliçe hipotezi

Bakteri ve virüs gibi parazitler ile konakladıkları canlıların bağışıklık sistemleri arasında ezeli bir kan davası süregider. Bu, iki hasım ülkenin silahlanma yarışına da benzetilebilir. Eğer konakta, paraziti kolayca tanıyabilen bağışıklık genleri varsa, konak paraziti erkenden mıhlar, konak kazanır. Eğer parazitte, konağa karşı onu kamufle eden genler varsa, parazit çoğalıp konağı yener.

Kısacası iki tarafta da, ancak karşısındakiyle başa çıkabilecek genlere sahip olanlar hayatta kalır ve genlerini aktarır (doğal seçilim). Bu da hem parazit, hem konak popülasyonlarında sürekli yeni gen tipleri evrilmesi anlamına gelir.

Her bağışıklık geninden iki farklı kopya bulundurmak, düelloya iki silahla birden girmeye benzer. Anneden gelen gen kopyası bir tip paraziti tanırken, babanınki başka bir tipi tanıyabilir. Ayrıca eşeyli üreme sırasında, rekombinasyonla yeni gen bileşimleri yaratılır. Bu da hızla evrilen parazitleri tanımada taze imkanlar doğurur.

Dolayısıyla seks yapan konaklar, parazitlerine karşı hızla evrilip ve soylarını sürdürebilme imkanına kavuşur.

Bu hipotez, evrimsel biyoloji alanında Kızıl Kraliçe (Red Queen) hipotezi olarak bilinir (Leigh Van Valen, 1973). Kızıl Kraliçe, Lewis Carroll’un ‘Aynanın İçinden’ adlı masal romanında, sürekli koştuğu halde yerinde duran cadaloz Kraliçe tiplemesine gönderme yapar. Nitekim parazit-konak eşevriminde de, iki tür de nesiller boyu sürekli evrildikleri halde -çoğunlukla- mücadelenin kazananı olmaz.

Kızıl Kraliçe hipotezi geçtiğimiz onyıllarda popülerleştiyse de, eşeyli üremenin parazitlerden korunmak için evrildiğine dair kanıt sınırlıydı. En yakın gözlem, parazitlerin yoğun olduğunu bölgelerde yaşayan canlılar arasında eşeyli üremenin daha yoğun olduğuydu.

Seksten mahrum solucanlar bakterilere yenildi

C. elegans
Kaynak: Bob Goldstein, UNC.

Bu hafta Science dergisinde yayınlanan araştırma bu açıdan önemli ilerleme sağladı. ABD Indiana Üniversitesi’nde yürütülen deney kapsamında Caenorhabditis elegans türü yuvarlak solucanlara, vücutlarında çoğalıp ölümlerine yol açan bir tür bakteri verildi.

Bu solucanlar doğada hem eşeyli hem eşeysiz, yani kendilerini dölleyerek (hermafroditçe) üreyebiliyorlar. Deney kapsamında, bazı solucanların eşeyli üremesi engellendi.

Eşeyli üremesi engellenen, hermafrodit solucanlar, 20 nesilde bakteri parazitlere tamamen yenildiler.

Eşeyli üreme şansı tanınan normal solucanlar, bakteriler yokken çoğunlukla hermafroditçe ürüyorlardı.

Ortama, sabit tipte bir bakteri konduğunda, solucanlar önce eşeyli üremeye geçtiler. On-yirmi nesil sonra, bakteriyle başa çıkan genetik kombinasyonu evrilttikten sonra ise yeniden hermafroditliğe döndüler.

Son deneyde ise bakteriler artık sabit değildi, onlar da evrilebiliyordu. Evrilebilen bakteriler karşısında solucanlar hemen eşeyli üremeye geçtiler ve deneyin sürdüğü 30 nesil boyunca eşeyli üremeye devam ettiler. Kısacası solucanlar, sürekli evrilen bakterilerle ancak seks yoluyla başa çıkabiliyorlardı.

Seksin neden faydalı olduğuna dair başka hipotezler de mevcut. Biri, eşeyli üremenin, küçük popülasyonlarda zararlı mutasyonlardan kurtulmayı kolaylaştırdığına işaret ediyor. Kızıl Kraliçe hipotezine benzer bir diğeri ise, bireyler arasında yeni gen kombinasyonları yaratarak ve genetik çeşitliliği artırarak, evrimi hızlandırdığını söylüyor.

Muhtemelen doğada seksin yaygınlığında tüm bu mekanizmaların rolü var. Hangi mekanizmanın baskın olduğu, türlerin genetik yapılarına, popülasyon büyüklüklerine, ortamlarına göre değişebilir. Bu konuda gelecekte yapılacak hem teorik hem deneysel çalışmaların, seksin canlılar alemindeki popülerliği üzerindeki esrar perdesini kaldırmasını bekleyebiliriz.

*Bu yazı 10 Temmuz 2011 tarihinde SolBilim’de yayınlanmıştır.

MAKALE / BİLİM

2011-10-09T12:27:00.001-07:00

160 milyon yaşındaki fosil erken memeli evriminde bir kilometre taşı

Kuzeydoğu Çin’de eteneli (plasentalı) memelilerin erken atalarına ait yeni bir fosil keşfedildi. Keşif, insanı da kapsayan eteneli memeli dalının sanılandan 35 milyon yıl evvel, bugünden 160 milyon yıl önce keseli memelilerden ayrıştığını gösteriyor.

Çalışmanın ilginç yanı ise bu ayrışmanın tarihine dair, evrimsel genetik analizlerle yapılan öncekitahminleri doğrulaması.

25 Ağustos tarihinde Nature dergisinde yayınlanan çalışmaCarnegie Doğa Tarihi Müzesi ve Pekin Doğa Tarihi Müzesi’nden bir grup araştırmacı tarafından yürütüldü. Makalede küçük bir memeli olan Juramaia sinensis’in tasvirine ve radyometrik yöntemlerle yaş tayinine yer veriliyor.

160 milyon yıl önceki Jura jeolojik döneminde yaşayan Juramaia, öterya (İng. eutheria) memeli grubunun şimdiye kadar bulunan en eski temsilcisi. Öterya grubu, hem eteneli memelileri, hem de Juramaia gibi etenesiz bazı soyu tükenmiş türleri içeren, en büyük memeli dalı. Kanguru gibi keseliler ve ornitorenk (platipus) gibi yumurtlayan memeliler ise bu dalın dışında kalıyor.

Ekibin başını çeken Zhe-Xi Luo’nun ifadesiyle Juramaia, bugünkü tüm eteneli memelilerin büyük büyük teyzesi veya büyük büyük annesi sayılabilir.

Juramaia sinensis kelime anlamı olarak ‘Jura döneminden Çinli anne’ anlamına geliyor. Fosilin kafatası ve iskeletine ait kimi parçalar eksik ancak ilginç biçimde fosil, saç gibi yumuşak doku örneklerine sahip. Ayrıca Juramaia’nın sahip olduğu diş ve ön pençe kemikleri, keseli memelilerden ziyade yaşayan eteneli memelilere olan yakınlığına işaret ediyor. İskelet ve diş yapısından, Juramaia sinensis’in 15-17 gram ağırlığında böcekçil bir hayvan olduğu tahmin ediliyor.

Evrimsel saati yeniden ayarlamak
DNA analizine dayanan modern evrimsel genetik yöntemlerinde, iki canlı grubunun geçmişte ne zaman ayrıştığını hesaplamak için bir tür “moleküler saat” kullanılır. Juramaia’nın keşfinden önce, eteneli memelilerin keseli memelilerden ayrıştığı tarih, evrim biyologları açısından muğlâk bir konuydu. Çünkü başka fosillere göre ayarlanan moleküler saatler, eteneli memelilerin diğer memelilerden 160 milyon yıl önce ayrıştığını tahmin ediyordu. Lakin bugüne kadar bilinen en eski eteneli memeli 125 milyon yıl önceye dayanan Eomaia idi. Yani genetiğe dayanan tahmin ile fosil bulguları uyuşmuyordu. Juramaia’nın keşfi, bu dalda daha eski bir fosil olduğunu göstermesiyle, DNA bulgularını destekliyor.

Artık araştırmacılar, eteneli dalının keselilerden ayrıştığı tarih konusunda çok daha eminler. Bu bilgi sayesinde, memeli alt gruplarının ne zaman ayrıştığını ayrıntılı biçimde tahmin etmek de kolaylaşacak.

Juramaia, memeli fosil kaydında bir boşluğu doldurmanın ötesinde, memelilerin o dönemde kazandığı uyumsal özellikleri de resmediyor. Jura döneminden bilinen birçok canlı yerde yaşarken, Juramaia ağaçlara tırmanmaya elverişli ön uzuvlara sahip. Bu da Juramaia’nın zor koşullarda ağaçlara sığınabileceğini ve ağaç örtüsündeki taze olanaklardan yararlanabileceğini ima ediyor. Bu tür evrimsel yenilikler, eteneli memeli dalının gelişmesinde büyük rol oynamış olabilir.

‘Fosiller dışarı çıkarılamaz’
Çalışmanın bilim politikası açısından kayda değer bir yönü de var. Ekibe önderlik eden araştırmacının ABD’de çalışmasına rağmen, fosilin sahibi Pekin Doğa Tarihi Müzesi olmuş. Ayrıca makaledeji çözümlemeler de yine Pekin’de yapılmış. Çin hükümetinin, fosiller gibi doğal ve bilimsel kaynakların ülke dışına çıkarılmasına izin vermemesi önemli bir nokta. Bu gibi önlemlerin, ülke içindeki bilimsel altyapının gelişmesine yardımcı olabileceği umuluyor.

*Eteneli (plasentalı) memelilerde embriyo gelişimi, ana rahminin içinde tamamlanır. Ana ile embriyo arasında dolaşım ve boşaltım, kordon ve plasenta adlı süngerimsi organ aracılığıyla sağlanır.

**Bu yazı 30 Ağustos 2011 tarihinde SolBilim’de yayınlanmıştır.

MAKALE / BİLİM (LİSTE)

2011-10-09T12:27:00.000-07:00

1 - 160 milyon yaşındaki fosil

2 - Parazitlerden korunma, seksin evrimini açıklayabilir mi?

3 - Şempanzeler neden bencil, bonobolar neden paylaşımcı?

MAKALE / EVRİM

2011-10-09T07:27:00.000-07:00

Abiyogenezin olasılığı

Zaman zaman abiyogenezin gerçekleşme olasılığının hesaplandığı forum yazıları, makaleler ve benzeri yazılarla karşılaşıyorum. Çoğu zaman şu şekilde formüle ediliyor bu yazılar :

“Bir enzimin şans eseri bir araya gelmesi o kadar küçük bir ihtimal ki, bu sebeple abiyogenez imkansızdır”.

Bu iddiaya bir de Astrofizikçi Fred Hoyle’un yaptığı bir hesabı da eklerler ki daha elle tutulur görülsün.

Ancak burada çok basit bir hesap hatası yapılmaktadır. Ve evet ünlü astrofizikçi Hoyle bile bu hataya ortak olmaktadır.

****Okumaya üşenenler için özet****

Dünyadaki yaşamın cansız minerallerin “canlı” olarak kabul edilebilecek olan kendi kendini kopyalayan sistemlere dönüşme ihtimaline dair yapılan olasılık hesapları hem biyolojik hem de matematiksel olarak hatalı oldukları gibi, abiyogenez teorisinde bulunmayan iddiaları hedef aldığı için – diğer bir deyişle saman adamı argümanı olduğu için – yanlış ve geçersizdir.

****Okumaya üşenenler için özet****

Buradaki problemler şu şekilde özetlenebilir:

1-Olasılık hesapları, rastgele olaylarla ortaya çıkmış modern bir protein ya da bakteri baz alınarak yapılmaktadır, halbuki Abiyogenez Teorisi bunu iddia etmemektedir.

2-Olasılıkçı hesaplar yaşam için belli ve sabit bir sıralamaya sahip belli sayıda proteinlerin var olması gerektiğini iddia etmektedirler. Bir nevi indirgenemez komplekslilik iddiası vardır.

3-Hesaplar eş zamanlı (simultane) denemeler yerine teker teker ve sırayla yapılan denemelerin olasılığını hesaplamaktadır.

4-Olasılık hesabı terimini yanlış anlamışlardır.

5-Rastgele sıralamalarda var olan ve işlevi olan enzim ve ribozomların sayısını ciddi bir şekilde hafife almaktadırlar.

Hoyle’un hesaplarına göre 300 amino asit uzunluğunda hayali bir proteinin rastgele olaylar sonucunda oluşması olasılığının 1/20 üzeri 300 olduğu söyleniyor. Ya da 2.04 x 10 üzeri 390′da bir ihtimal – ki bu ihtimal gerçekten pratikte imkansız görünüyor. Buna bir de 400 benzer enzimin oluşma olasılığı şeklinde baktığımızda sayı daha da büyüyor. Bu sonuç da en basit organizmaların bile rastgele var olması ihtimalinin imkansız olduğu izlenimini uyandırıyor.

Öncelikle, biyolojik polimerlerin (monomerlerden oluşan enzim ya da ribozom) oluşması kimya ve biyokimya kanunlarına bağlı bir olaydır – yani rastgele değildir. Bunu biraz açmak iyi olur.

Nasıl ki suyun deniz seviyesinde 100 derece santigrata kadar ısıtıldığında kaynadığını biliyorsak benzer kimya kanunları burada da işlemektedir. Belli maddeler, belli ortamlarda belli maddelerle bir araya geldiğinde belli bir tepki vermektedirler, belli bir değişime uğramaktadırlar. Yani rastgele bir nokta şu aşamada yok. Bu aşamada rastgelelik olduğunu iddia eden insan suyun aynı ortamda bazen 90 derecede bazen 110 derecede kaynadığını iddia etmektedir.

İkincisi, modern abiyogenez teorilerine göre ilk “yaşayan şeyler” çok çok daha basit yapılardır. Teoriye göre ilk yaşayan yapılar Protobakteri hatta bunlardan önce gelen pre-protobakteri (ya da diğer isimleriyle protobiont veya progenote) bile değil, 30-40 al ünite uzunluğunda moleküllerdir. Bu basit moleküller yavaşça evrimleşerek kendi kendini kopyalayan (çoğalan) sistemlere ve sonra da basit organizmalara dönüşmüşlerdir.

Altta karşılaştırma yapılabilmesi için basit molekül ve modern bakteri temsili resimleri görülebilir. Alttaki şekildeki soldaki HypUrCell olarak işaretlenen ufak sarı nokta üstte detaylandırılan basit moleküldür.

Konuyu çok fazla teknikleştirmeden söyleyebiliriz ki, Hoyle’un artık meşhur olmuş “hurdalıktaki Boeing 747” örneği abiyogenez teorisinin söylediğiyle hiç bir alakası olmayan bir benzetmedir.

Konuyu daha basit bir şekilde ifade edebilmek için yaratılışçı/olasılıkçı görüşün anladığı şekliyle abiyogenez teorisi şöyle bir şey iken:

Basit kimyasallar>>>>>>>>>>>>>>>>>>bakteri

Abiyogenez teorisinin söylediği en basit haliyle şu şekildedir:

Basit kimyasallar >>> polimerler >>> kendini kopyalayan polimerler >>> hypercycle>>>protobiont>>>bakteri

Buradaki her adım yapıda artan bir karmaşıklığı da yanında getirmektedir. Kimyasallar bir “atlama” yapmak yerine adım adım organizma olma yolunda ilerlemektedirler.

Görünen o ki spontane bir şekilde kimyasalların bakteriye dönüştüğü fikri 1803 yılından kalma ve Lamarck‘tan kaynağını alan bir fikir. Yani yaratılışçılar, 200 yıllık bir fikri ele alıp bugünün kabul gören teorisiymiş gibi gösterip bilimi güya eleştirmeye çalışıyorlar.

Sıralanmış proteinler

Bir başka iddia da 400 proteinin sıralanmasına dair. Bu iddia basitçe diyor ki “organizmanın yaşayabilmesi için bu 400 proteinin sırasının sabit ve değişmez olması gereklidir. Bu sıralamanın rastgele bir şekilde bu hale gelmesine imkan yoktur, kesin işin içinde bir üstün bilinç vardır”.

400 protein sayısı modern bir organizma olan “myobacterium”dan gelmektedir. Daha önce de söylediğimiz gibi bu rakam ilk organizmalar için çok çok daha küçüktür. Ancak buradaki esas önemli nokta “sıralamanın değiştirilememesi” iddiasıdır. Bu iddia tamamen yanlıştır. Bir çok proteinde amino asitlerin başka amino asitlerle değiştirilebildiği alanlar mevcuttur. İşlevsel olarak muadil olan moleküllerin 30-50% civarı amino asitleri farklılık gösterebilmektedir. Diğer bir deyişle yapısal olarak birbiriyle aynı olmayan solucan proteinlerini insan proteinleriyle değiştirebilirsiniz ve organizmalar normal hayatlarına devam edebilirler.

Yeni başlayanlar için Yazı-Tura ve makromoleküler kurulum

O halde yaratılışçıların iddialarını ciddiye alalım bir peptidin rastgeleaminoasitlerle oluşumuna bakalım. Örneğimiz 32 aminoasit uzunluğunda olsun ve bir enzim olsun.

Bu enzimi birbiri ardına rastgele denemelerle elde etme olasılığı 1 / 20 üzeri 32 oluyor (20 sayısı doğada doğal olarak bulunan amino asitlerin sayısı). Ya da 4.29 x 10 üzeri 40′ta bir.

Burada önemli bir noktayı netleştirmemiz gerekiyor. Bu da olasılıkları nasıl algıladığımızla ilgili. Birisi bize bir şeyin gerçekleşme ihtimalinin milyonda bir olduğunu söylediği zaman aklımıza gelen şey, o şeyin gerçekleşmesi için bir milyon deneme yapılması gerektiğidir. Halbuki bu doğru değildir.

Basit bir deneme yapılabilir. Elinize bozuk para alın, 4 kere yazı tura atın ve sonuçları yazın. Acaba 4 kere ard arda tura gelmesi için kaç kere yazı tura atmanız gerekir?

Normal olasılık hesabıyla 4 kere tura gelmesi ihtimali 1 / 2 üzeri 4 yani 1 / 16. Diğer bir deyişle 4 kere tura getirebilmek için 16 kere deneme yapmamız gerekli. Ancak denemelerimde 4, 9, 18, 3 tekrarda 4 tane turayı tutturdum. 1/16 ya da 1/10 üzeri 40 bir olayın gerçekleşme ihtimalini söylese de o olayın tam olarak hangi denemede gerçekleşeceğini söyleyemez. İlk denemenizde 4 tura tutturabilirsiniz. 4.29 X 10 üzeri 40′ta 1′lik bir ihtimalde de ulaşmaya çalıştığımız sıralama erken bir denemede oluşmuş olabilir. Ancak hepsi bu değil.

İncelediğimiz olasılık, tek tek yapılan sıralı denemeleri temel alıyor. Ancak gerçekte meydana gelen şey sıralı tek bir deneme değil, aynı anda gerçekleşen milyarlarca deneme. İlk basit organizmalar ortaya çıktığı zaman dünya üzerindeki ortam buna fazlasıyla olanak tanıyor. Sıcak sular, okyanuslar ve kimyasallar – ne gerekiyorsa var.

Değişik bir örnek verelim. Bir kişinin her hafta tek bir kolon sayısal loto oynadığını varsayalım. Bu kişinin doğru numarayı tutturma ihtimali 1/14 milyon civarıdır. Çok küçük bir olasılık. Ancak her hafta birilerine sayısal çıkıyor. Bunun sebebi ise her hafta oynanan kolon sayısının genellikle 15 milyon civarı olması. Yani çok uzun zaman alacak olan doğru sayıları tutturma ihtimali, çok fazla deneme aynı anda yapıldığı için çok daha az sürede (genellikle tek çekilişte) meydana geliyor.

Yazı tura örneğine dönelim. Kendi başınıza 4 kere tura tutturmak için yaptığınız denemelerin süresini düşünelim. Diyelim ki 1 dakikada 4 kez yazı tura atabiliyorsunuz. 16 kere denemek 4 dakikanızı alır. Şimdi 16 tane arkadaşınızın olduğunu ve aynı anda yazı tura attıklarını düşünelim, o zaman 4 kere tura tutturma olasılığı 1 dakikanın altında gerçekleşir. Eğer yazı tura atarak milyarda bir olasılığa sahip bir sıralamayı denemek istiyorsanız Çin’in nüfusu kadar insana yazı tura attırın, olasılığın hızlıca gerçekleştiğini göreceksiniz.

4.29 X 10 üzeri 40 rakamına dönelim. Bu büyük bir rakam, sizce 500 milyon yılda ilk kendi kendini kopyalayan yapıyı oluşturmak için gereken sayıda molekül var mı?

Evet, 1 kilogram amino asit (arjinin) 2.85 X 10 üzeri 24 moleküle sahip. Bir ton arjinin 2.85 X 10 üzeri 27 moleküle sahip. Eğer her amino asit türünden bir kamyon dolusu miktarı bir göle boşaltırsanız, 2 hatada 55 amino asit uzunluğunda proteinlerin oluştuğunu düşünürsek 40-50 senede örneğimizdeki organizmayı (en başta olasılık hesabı yapılan 300 amino asit uzunluğunda 400 proteine sahip organizma) oluşturacak kadar çok moleküle sahip olursunuz.

Peki bu durum ilkel Dünya’yla nasıl ilişkili? İlkel Dünya’daki okyanusların hacmi 1x 10 üzeri 24 litre olarak tahmin ediliyor. Eğer 1x 10 üzeri -6 Mollük bir amino asit çözeltisini baz alırsak o zaman aşağı yukarı 1 x 10 üzeri 50 civarı potansiyel başlangıç zincirimiz var demektir – buna göre de bırakın bir milyon seneyi, bir senede bile 10 üzeri 31 etkin peptid ligası oluşabilir. Kendini kopyalayan ilkel gövdelerin oluşması 4.29 x 10 üzeri 40′ta bir gibi düşük bir ihtimalle bile hızlıca gerçekleşebilir – ki hatırlatmak gerekir ki gövdenin denemelerin erken safhalarında oluşma ihtimali de mevcut.

Bir sıralamayı oluşturmanın 1 hafta sürdüğünü varsayalım. O zaman herhangi bir cytochrome C proteini (mümkün olan 101 peptidin yarısıyla birlikte – ki bunların çoğunluğu fonksiyonel proteinler olacaktır) bir milyon yılı biraz geçkin bir sürede oluşabilir.

Samanlıkta kaç tane iğne var?

Herhangi bir küçük enzimi oluşturmanın yaratılışçıların iddia ettiği kadar düşük olasılığa sahip olmadığını gördük. Yanlış anlaşılan bir başka nokta da rastgele amino asit/nükleotid eklemelerinin tek bir enzimi oluşturma olasılığının düşüklüğüne ek olarak bir çok enzimin oluşması ihtimalinin çok daha düşük olduğudur.

Fakat Ekland’ın yaptığı analizle görülüyor ki, 220 nükleotid uzunluğundaki RNA sıralamalarında 2.5x 10 üzeri 112 sıralama işlevi olan ligazlar oluyor. Daha önce sadece yapısal olarak işlevli olduğu düşünülen bir şey için hiç de fena değil.

Son paragrafı birazcık daha basitleştirirsek, daha önce sanılan şey örnekteki 220 nükleotid uzunluğunda bir RNA’nın sadece ve sadece o yapıda iken işlevli olduğu ve indirgenemez bir karmaşıklığa sahip olduğu idi. Ancak Ekland’ın analizi gösteriyor ki yapısal olarak işlevi olan RNA’yı parçalara ayırıp incelediğimiz zaman 2.5 üzeri 10 üzeri 112 ayrı sıralama parçacığı işlevli. Yani RNA’nın parçaları bir araya gelmeden işleyebilen bir yapıya sahip ve kendilerini kopyalayabiliyorlar. Araba parçalarını söktüğünüzü ve her parçanın kendi başına da çalışabildiğini düşünün – belki araba bir aradayken yaptıkları işlevin aynısını yapmıyorlar ama yine de bir işlevleri mevcut. Örneğin dikiz aynası makyaj aynası olarak da kullanılıyor.

1 x 10 üzeri 24 litrelik okyanusumuza ve 1 x 10 üzeri -7 Mollük çözeltimize geri dönersek yaklaşık 1 x 10 üzeri 49 potansiyel nükleotid zinciri mevcut ve bir yılda makul miktarda işler RNA ligazı (1x 10 üzeri 34) bir milyon değil tek bir yılda oluşabilir. Potansiyel RNA polymerazlarının sayısı da epey fazla, zira 10 üzeri 20′de 1 sıralama bir RNA polymerazı oluyor.

Benzer şekilde 1x 10 üzeri 130 potansiyel 100 birimlik proteinde 3.8 x 10 üzeri 61 tanesi cytochrome C proteini oluyor. Peptid/nükleotid denizinde çok sayıda işlevli enzim var – samanlıkta tek değil bir çok iğne var. Bu da ilkel Dünya’daki “prebiyotik çorba”da işleve sahip enzimlerin oluşması olasılığını daha da artırıyor.

Diğer bir deyişle, amino asitlerin rastgele birleşimlerinden “hayatı destekleyen” sistemlerin (ister “önce-protein bazlı enzimler” modeli olsun, ister “önce-RNA” modeli olsun, ister “RNA-ribozom-protein ortak evrimi” modeli olsun) oluşması ihtimali düşük görünen ihtimallere rağmen “imkansız”dan çok uzak bir olasılıktır.

Sonuç olarak

Yaratılışçıların olasılık hesapları gerçekte var olmayan bir abiyogenez teorisini hedef aldığı için baştan yanlış. Dahası bu hesap istatistiki ve biyolojik safsatalarla dolu.

An itibariyle hayatın dünyada nasıl başladığını kesin olarak bilmediğimiz için bunun olasılığını hesaplamak imkansız ve anlamsız olacaktır. Bu kaideye iki istisna monomerlerin polimerlere dönüşmesi olasılığı (ki bu olasılık 1′dir) ve katalitik polimerlerin oluşma olasılığıdır (ki bunun da olasılığı 1′dir). Geri kalan adımlarla ilgili daha çok bilgiye ihtiyaç olduğu için bunların olasılığını hesaplamak doğru değildir.

****

Neredeyse tamamı Talkorigins.org’daki ilgili makaleden tercümedir. Araya konu daha net anlaşılsın diye bir kaç açıklama ve örnek ekledim.

KAYNAK: Şüpheci Melek

MAKALE / EVRİM

2011-10-09T07:24:00.000-07:00

Dünyadaki en müthiş gösteri

Antik dünyaya dair hevesinizi – Ovid’in ağıtlarını, Horace’ın methiyelerini, Cicero’nun oratoryosundaki haliyle Latince dilbilgisinin güçlü iktisadını, Pön Savaşlarının stratejik inceliklerini, Julius Caesar’ın komuta etme becerisini, diğer imparatorların şehvetli aşırılıklarını aktarmak için sabırsızlanan bir Roma tarihi ve Latince öğretmeni olduğunuzu düşünün. Bu iş zaman, odaklanma ve sebat gerektiren çok büyük bir girişimdir. Ancak politik ve özellikle de finansal güce sahip, uluyan karacahillerin yorulmaksızın öğrencilerinizi Romalıların aslında hiç yaşamadıklarına ikna etmeye çalıştığını ve sınıfınızın dikkatini dağıtarak sizin değerli vaktinizi ziyan ettiklerini düşünün. Asla bir Roma İmparatorluğu var olmadı.Tüm dünya hatırlayabildiğimiz zamandan biraz önce meydana geldi. İspanyolca, İtalyanca, Fransızca, Portekizce, Katalanca, Okkitanca ve Romanş: Tüm bu diller ve lehçeleri bir anda ve ayrı ayrı ortaya çıktılar, ve hiçbirisinin Latince gibi bir temel dille ilgileri yok.

Tüm dikkatinizi klasik dönemi öğretmek gibi asil bir işe yönelteceğinize, vaktinizi ve enerjinizi Romalıların var oldukları savını, ona karşı savaşmakla meşgul olmasanız sadece acıyabileceğiniz kadar cahilce bir önyargıya karşı korumaya zorlanıyorsunuz.

Eğer hayal ettiğimiz Latince öğretmeni çok uç bir örnekse daha gerçekçi bir örneğe bakalım. Sınıfta işlediğiniz 20.yy Avrupa tarihi dersleri, iyi organize olmuş, sağlam finansal kaynaklara sahip ve politik olarak güçlü Nazi Soykırımı inkarcısı gruplar tarafından sansür edilen bir yakın dönem tarihi öğretmeni olduğunuzu düşünün. Hayali Roma-inkarcılarımın aksine, Nazi Soykırımı inkarcıları gerçek. Soykırım inkarcıları seslerini duyurabilen, görünüşte makul ve eğitimli görünmeyi becerebilen bir grup. En az bir tane güçlü ülkenin devlet başkanı tarafından destekleniyorlar ve Vatikan’da en az bir psikopos bu grubun üyesi. Bir tarih öğretmeni olarak sürekli “ihtilafı öğret”menizi, Soykırım’ın bir grup İsrail yanlısı tarafından uydurulan bir masal olduğunu söyleyen “alternatif teori”ye eşit zaman ayırmanızı saldırgan bir tutumla istediklerini hayal edin.

Modaya uyan rölativist entellektüellerin kesin bir doğru olmadığını, Soykırım’ın olup olmadığına inanmanın kişisel bir inanç meselesi olduğu ve konu hakkındaki her fikirin geçerli ve eşit oranda saygı duyulması gerektiğini söylediğini düşünün.

Bugün bir çok fen bilgisi öğretmeninin durumu bundan daha iyi değil. Biyolojinin temel ve yönlendirici ilkesini açıklamaya yeltendiklerinde; canlılar dünyasını tarihi bağlam içine dürüstçe yerleştirdiklerinde-ki bu Evrim demektir; doğanın kendisini araştırıp açıklamaya çalıştıklarında tacize uğruyor, çalışmaları felce uğratılıyor, tartışmaya zorlanıyor, sıkıştırılıyor ve hatta işlerinden atılmakla tehdit edilebiliyorlar. En iyi ihtimalde vakitleri ziyan oluyor. Ebeveynlerden hoş olmayan mektuplar alıyor ve sınıfta beyinleri yıkanmış çocukların cahilce alaylarına maruz kalıyorlar. Kendilerine devlet tarafından onaylanmış ve “evrim” kelimesinin sistematik bir biçimde “zaman içerisinde değişim” olarak sansüre uğratıldığı ders kitapları veriliyor. Bir zamanlar, bu türden olayları “sadece Amerika’da olur” diyerek ciddiye almazdık. Ancak İngiltere ve Avrupa’daki öğretmenler de kısmen Amerikan etkisi yüzünden, kısmen de devletin “çok kültürlü” yapıya olan resmi taahhütlerine ve “ırkçı” olarak damgalanmaktan korkmalarına bağlı olarak okullarda artan İslami mevcudiyet sebebiyle artık benzer sorunlarla karşı karşıyalar.

Sık sık ve doğru olarak üst düzey din adamlarının Evrim’le bir problemleri olmadığı ve bir çok yönden bilim adamlarını bu tartışmada destekledikleri söylenir. Bu, Oxford Psikoposu Lord Harrier’la olan iki ortak çalışmam sayesinde kendimden de bildiğim üzere genellikle doğrudur. 2004 yılında The Sunday Times gazetesi için yazdığımız ortak bir makaleyi şu sözlerle bitirmiştik : “Bugünlerde tartışılacak hiç bir şey yok. Evrim bir gerçektir ve Hrıstiyan bakış açısından baktığımızda Tanrı’nın en muhteşem işlerinden biridir”. Bu son cümle Richard Harries tarafından yazılmıştı, ancak makalenin geri kalanında hemfikirdik. Bundan iki yıl önce, Psikopos Harries ve ben, başbakan Tony Blair’e ortak bir mektup yazmıştık.

Mektupta, ileri gelen bilim adamları ve yedi psikoposun da dahil olduğu Kilise görevlileri Evrim’in öğretilmesindeki problemlere ve Gateshead’deki Emmanuel City Technology College’de Evrim Teorisi’nin bir “inanç meselesi” olarak anlatılmasına dair endişelerimizi dile getirmiştik. Psikopos Harries ve ben, bu mektubu alelacele yazdık ve hatırladığım kadarıyla, mektubu imzalamasını rica ettiğimiz insanların %100′ü mektubu imzaladılar. Herhangi bir bilim adamı ya da din adamı farklı görüş bildirmedi.

Canterbury Başpsikoposu’nun ya da Papa’nın (İnsan ruhunun hangi palaeontolojik dönemde yerleştirildiğine dair fikirler haricinde) ya da eğitimli rahipler ve teoloji profesörlerinin Evrim’le bir sorunları yok. The Greatest Show On Earth – Dünyanın En Muhteşem Gösterisi, Evrim’in gerçek olduğuna dair somut kanıtlara dair bir kitap. Din karşıtı bir kitap olarak tasarlanmadı. Onu yaptım, o başka bir giysi ve burası onu giymek için uygun yer değil. Evrim’e dair kanıtları inceleyen psikoposlar ve teologlar Evrim karşıtlığına son vermişlerdir. Kimisi bunu istemeden, kimisi de, Richard Harries gibi, hevesle yapıyorlar. Ancak konuyla ilgili bilgisi olmayanlar dışında herkes Evrim gerçeğini kabul ediyor.

Tanrı’nın bu sürecin başlangıcında parmağı olduğunu ve sürecin devamında müdahalesi olmadığını düşünebilirler. Muhtemelen Tanrı’nın bizlerin de bir rol oynadığımız gizemli bir amaç uğruna evreni kurduğunu, doğumunu uyum içerisindeki yasalar ve fizik sabitleriyle icra ettiğini düşünüyorlardır.

Fakat, bazı durumlarda kuyruk acısıyla, geri kalanında mutlulukla, düşünceli ve akılcı din insanları Evrim’e dair kanıtları kabul ediyorlar.

Düşmememiz gereken bir hata, eğitimli din adamları ve psikoposlar Evrim’i kabul ettiği için, cemaatlerinin de Evrim’i kabul ettiğini sanmak. Ne yazık ki anketlere göre tam tersi bir durum var. Amerikalıların 40%’ından fazlası insanların başka hayvanlardan evrimleştiğini reddediyor ve bizlerin Tanrı tarafından son 10.000 yılda yaratıldığımıza inanıyor. Bu oran İngiltere’de bu kadar yüksek değil, ancak yine de endişe verici kadar yüksek. Ve bunun bilim adamları kadar kiliseler için de endişe verici olması gereklidir. Bu kitap gerekli. Evrimi reddedip dünyanın yaşının milyarlarla değil binlerle ölçüldüğünü ve insanların bir zamanlar dinazorlarla beraber yaşadığını düşünen insanlara “tarih-inkarcıları” adını vereceğim.

Tekrar ediyorum, bu insanlar Amerikan nüfusunun 40%’ından fazlasını oluşturuyor. Bu oran bazı ülkelerde daha yüksek, bazılarında daha düşük, ama 40% iyi bir ortalama ve zaman zaman tarih-inkarcılarına “yüzdekırkcılar” diyeceğim.

Aydınlanmış teologlar ve Psikoposlara geri dönecek olursak, bu bilim düşmanı saçmalığa karşı biraz daha mücadele etmeleri güzel olurdu. Bir çok vaiz, Adem ve Havva’nın gerçekte yaşamadığını bildiği ve Evrim’i kabul ettiği halde kürsüye çıkarak Adem ve Havva’nın aslında yaşamadığından bahsetmeden Adem ve Havva hikayesinden ahlaki bir ders veriyor. Eğer söyledikleri sorgulanırsa sözlerinin “ilk günah” ya da masumluğun erdemleriyle ilgili sembolik bir anlamı olduğunu iddia ediyorlar. Hatta şaşkın bir ifadeyle kimsenin söylediklerini kelime anlamıyla alacağını düşünmediklerini ekleyebilirler. Peki cemaatleri bunu biliyor mu? Sıralarda ya da seccadede oturan insanlar kutsal kitapların neresini sembolik, neresini kelime anlamıyla alması gerektiğini nereden bilecek? Gerçekten Kiliseye giden eğitimsiz bir insan için tahmin etmesi çok mu kolay? Bir çok durumda cevap net olarak “hayır”dır ve kimse kafası karıştığı için suçlanmamalıdır.

Bunu bir düşünün sayın Psikopos. Daha dikkatli olun sayın Papaz. Dinamitle, patlamayı bekleyen bir yanlış anlamayla oyun oynuyorsunuz – hatta engellenmezse kesinlikle meydana gelecek bir patlamayla. İnsanlara hitap ederken “evet”in “evet”, “hayır”ın “hayır” manasına geldiğini daha net ortaya koymanız gerekmiyor mu? Kınanabilirim korkusuna rağmen, bu çok yaygın yanlış anlamaya karşı dik durup bilim adamları ve fen bilgisi öğretmenlerine destek olmanız gerekmiyor mu? Tarih-inkarcıları da ulaşmaya çalıştığım insanlar arasındalar. Ancak belki daha da önemlisi, bilgiyle silahlandırmaya çalıştıklarım tarih-inkarcısı olmayan ama tarih-inkarcılarını (aile ilişkileri ya da cemaatlerinden) tanıyan ve kendi görüşlerini savunmak için yeterli bilgiye sahip olmayanlar.

Evrim gerçektir. Yerinde kuşkuya, ciddi kuşkuya, akılcı kuşkuya, bilgilenmiş ve zeki kuşkuya yer bırakmaksızın gerçektir. Evrim’e dair kanıtlar, en az Nazi Soykırımına (görgü tanıkları da dahil) dair kanıtlar kadar gerçektir. Şempanzelerle kuzen olduğumuz, maymunlarla daha uzak akraba olduğumuz, aardvark (karıncayiyen) ve deniz inekleriyle daha da uzak akraba, muz ve şalgamlarla daha da uzak akraba olduğumuz… listeyi istediğiniz kadar uzatın. Bu gerçek olmak zorunda değildi. Apaçık bir şekilde, bariz bir şekilde doğru değildi ve bir zamanlar insanların çoğu, eğitimli insanlar bile doğru olmadığını düşünüyordu. Doğru olmak zorunda değildi, ama öyle. Bunu biliyoruz çünkü bunu destekleyen dünya kadar kanıt var. Evrim gerçektir ve kitabım bunu gösterecektir. Saygın hiç bir bilim adamı bunu reddetmemektedir ve hiç bir objektif okuyucu kitabı bitirdiğinde bundan şüphe duymayacaktır.

Neden peki Darwin’in Evrim Teorisi diyoruz ve “teori” kelimesinin bir ödün olduğunu düşünen yaratılışçılara (tarih-inkarcıları, yüzdekırkçılar) bir koz, bir hediye ya da zafer veriyoruz? Evrim teorisi, Heliosentrik Teori (Dünya’nın Güneş etrafında dönmesini açıklayan teori) gibi bir teoridir. İki durumda da “sadece” kelimesi, “sadece bir teori” kalıbında olduğu gibi kullanılmamalıdır. Evrim’in hiç bir zaman “ispatlanmadığı” iddiasına gelince, “ispat” bilim insanlarının güvenmemeyi öğrendikleri bir şeydir.

Filozoflar bize bilimde hiç bir şeyi ispat edemeyeceğimizi söylerler.

Matematikçiler ispat yapabilirler – bir görüşe göre bir şeyi ispat edebilen tek dal matematiktir- fakat bilim insanlarının yapabilecekleri en iyi şey çok uğraştıklarını göstermelerine rağmen bir şeyin aksini ispatlayamamalarıdır. Bazı filozoflara göre Ay’ın Güneşten küçük olması gibi tartışma götürmez bir şeyi bile Pisagor teoreminin ispatlandığı şekilde ispatlamak imkansızdır. Fakat birikmiş haldeki kanıtlar bu açıklamayı öylesine güçlü destekler ki, buna “gerçek” statüsünü vermemek bilgiçlik taslayanlar hariç herkese absürt görünmektedir. Evrim, Paris’in kuzey yarımkürede olması kadar gerçektir. Mantık kasaplarının sözü geçse de, bazı teoriler makul kuşkunun ötesindedir ve biz onlara “gerçek” demekteyiz. Bir teoriyi yanlışlamak için ne kadar titizlikle ve enerjiyle çalışırsanız, teori saldırıyı bertaraf ettiği takdirde, sağduyunun “gerçek” olarak adlandırdığı noktaya aynı oranda yaklaşacaktır.

Bizler suç işlendikten sonra olay yerine gelen dedektifler gibiyiz. Katilin hareketleri geçmişte kayboldu bile.

Dedektifin suçu kendi gözleriyle izleyebilmek gibi bir seçeneği yoktur. Dedektifin yaptığı şey ipuçları toplamaktır ve bunlara güvenmek için yeterli sebeplerimiz var. Ayak izleri, parmak izleri (bu günlerde DNA kanıtları), kan izleri, mektuplar, günlükler var. Dünya şu anda, şu tarih değil de bu tarih doğru idiyse, olması gerektiği gibidir.

Evrim, kaçınılmaz bir gerçektir ve biz bu inanılmaz güç, basitlik ve güzelliği takdir etmeliyiz. Evrim bizim içimizde, etrafımızda, aramızda ve yapıtları geçmiş çağlara ait kayalara gömülü durumda. Genellikle Evrim’in olduğunu görebilecek kadar uzun yaşamadığımızdan suç mahalline olaydan sonra gelen ve çıkarımlarda bulunan dedektif benzetmesine geri döneceğiz. Bilim insanlarının çıkarımlarını yaparken kullandıkları araçlar, tarih boyunca bir suçluyu belirlemeye yarayan tüm görgü tanıklığından çok daha çeşitli, daha ikna edici, daha tartışılmazdır. Makul kuşkuya yer bırakmayacak kanıt mı? Makul kuşku mu? Bu, tüm zamanların en hafife alınmış ifadesidir.

Richard Dawkins 2009 – Eylül ayında çıkacak olan yeni kitabı “The Greatest Show on Earth” – “Dünyadaki En Müthiş Gösteri”‘nin ilk bölümünden alıntı.

KAYNAK: Şüpheci Melek

MAKALE / EVRİM

2011-10-09T07:17:00.000-07:00

Evrim Teorisi : Bir Çocuğa Anlatır Gibi

Evrim teorisi, aslında çok çok basit bir açıklamaya dayanır. Bu çok basit açıklamayı burada çocukların bile anlayabileceği bir dille kısaca anlatacağım.

Evrim’in gerçek olduğunu nasıl biliyoruz?

Evrim teorisi ilk ortaya konduğu zaman eldeki veriler fosiller ve canlılardı. Önce fosilleri ele alalım.

Fosiller

Fosiller, geçmişte yaşamış canlıların kemiklerinin ya da vücutlarının kaya katmanları arasında sıkışıp kalmış ve geçen uzun zaman sonrasında taşlaşmış kalıntılarıdır. Bu nasıl gerçekleşiyor? Bir hayvan ölünce vücudu doğal olarak yere düşüyor. Yere düşen bu hayvanın üstüne zamanla yeni bir toprak katmanı oluşuyor. Zamandan kastım çok uzun zaman. Yüzbinlerce yıl. Tortul kayalar olarak bildiğimiz bu kaya katmanları arasında zaman zaman fosiller bulunuyor ve bilim adamları bu fosilleri inceleyerek ne türden bir hayvana ait olduğu anlayabiliyor.

: Toprak katmanları ve fosillerin oluşumu

: Oluşan katmanlarda fosilleri bulan bilim adamı

Peki fosillerin ne kadar eski olduklarını nereden biliyoruz?

Kayaların yaşından.

Kayaların yaşını nasıl hesaplıyoruz?

Radyometrik tarihleme sistemiyle.

Radyometrik tarihleme sistemini açıklarken bir örnekle işe başlayalım.

Diyelim ki bahçenizdeki ağaçtan bir tane elma kopardınız. Daha önceki elmalardan da ağaçtan kopardığınız elmaların her geçen gün bir tane kahverengi çürük lekesi çıkardığını biliyorsunuz. Yani bir hafta sonra elmanızda 7 tane leke var diyelim. Böylece bir elmadaki kahverengi noktaları sayarak kaç gün önce koparıldığını anlayabiliyorsunuz.

Radyometrik tarihleme sistemi de buna benzer bir yöntem kullanır. Kayaların arasındaki radyoaktif maddeler belli bir hızla çürürler. Radyoaktif bir maddeye bakarak ne kadar süredir çürüdüğünü tespit edebiliriz. Bu şekilde bu maddeleri bulduğumuz kayaların yaklaşık yaşlarını da tespit edebiliyoruz.

Burada bir noktayı belirtmekte fayda var. Radyoaktif tarihleme metodu tortul kayalarda işe yaramaz. Çünkü kronometrenin başlangıç anı için kayanın oluştuğu anı bilmek gerekir. Bu da sadece volkanik kayaların yaşlarının radyoaktif tarihleme metoduyla bulunabilmesi anlamına gelir. Ancak fosiller volkanik kayalarda bulunmaz, tortul kayalarda bulunur. Peki bu problem nasıl çözülür? Çok basit, tortul kayaların arasına sıkışan volkanik kayaların yaşlarına bakarak. Bir fosilin yaşını anlamak için başka türden bir fosile bakıyoruz yani.

Sonuç olarak bir fosilin yaşını, içinde bulunduğu kayanın yine içinde bulunan radyoaktif maddelerin yaşını tespit ederek tahmin edebiliyoruz.

Peki bilim adamları buldukları fosillerde ne görmüşlerdir?

Görülen şey, belli yaş aralıklarındaki kayalar arasında bulunan fosillerin farklı yaşlardaki kayalarda bulunmadıkları. Yani X bir hayvanın fosili 200 milyon yıl yaşında bir kayada bulunurken, 300 milyon yıllık bir kayanın içinde Y hayvanı bulunuyor. Ya da 80 milyon yıllık kayaların arasında bulunan Z hayvanı, 70 milyon yıldan daha genç kayaların arasında bulunmuyor. Buradan da Z türünün neslinin tükendiğini anlıyoruz. Dünya’da bugüne kadar yaşamış olan türlerin %99′unun nesli tükenmiştir.

Farklı katmanlardaki değişik canlı türleri

Gerçek dünyadan bir örnek verelim, 65 milyon yıldan genç hiç bir kayanın içinde dinozor fosili bulunmuyor. Bilim adamlarına göre sebebi de 65 milyon yıl önce dünyadaki yaşamın büyük bölümünü silen bir doğal afet yaşandı ve bir çok türün yok olmasına sebep oldu. Bir diğer örnek, 65 milyon yıllık kayalardan daha eski kayaların arasında da belli bir boyun üstünde memeli hayvanlar yok. 65 milyon yıl önceki memelilerin en büyüğü fare kadardı. Büyük memeliler, 65 milyon yıl önce doğal düşmanları dinozorlar ölünce ortaya çıkmaya başlıyorlar.

Memeliler

Bilim adamlarının fosillere bakarak gördükleri bir başka şey, bulunan fosilleşmiş canlıların, bugün var olan canlılara benzer özellikleri olduğu. Benzerlik, fosiller eskidikçe azalıyor. Diğer bir deyişle, 10 milyon yıllık bir fosil, 20 milyon yıllık bir fosile kıyasla, bugünkü modern canlıya daha çok benziyor. 20 milyon yıllık fosil de 50 milyon yıllık fosilden daha çok modern canlıya benziyor. Yani, bugünkü modern canlılar zaman içerisinde yaşamış canlıların adım adım bugünkü hale gelmiş olmuş olması gerektiği çıkarımını yapıyorlar. Ancak tek başına fosiller bunun böyle olduğuna kanıt değil.

Balinaların evrimi : En üstteki tür, en eski fosillerde bulunan tür. Zaman geçtikçe daha üst katmanlarda bugünkü balinalara benzeyen canlıları buluyoruz. Ayakların nasıl zamanlar kaybolduğuna dikkat edin. Bugün bile balinaların arka ayaklarının kalıntıları olan kemikleri vardır.

Modern Canlılar

İkinci kanıt, canlı hayvanlardan geliyor. Modern canlılarda değişimler gözlenmektedir. 150 sene önce Galapagos adasındaki canlıları inceleyen Darwin,aynı kuş türünün farklı coğrafyalarda farklı gaga şekillerine sahip olduklarını farketmişti. Bunun sebebi de farklı coğrafyalarda bulunan yiyecekler. Peki bu nasıl olmuştu?

Kuşlar üredikçe gagası ortamdaki yemlere daha uygun olan kuşlar (ortamda bulunan bir kaktüs türünü daha iyi parçalamayı becerebilen kuşlar) daha iyi beslendi ve daha uzun süre yaşadılar. Bu da daha çok üremeleri anlamına geliyordu. Gagalarındaki farklılık yavrularına da geçti ve bu yavrulardan gagaları ortamdaki yiyeceklerle daha da uyumlu olanlar daha çok beslenip/yaşayıp/üredikleri için bu farklılık daha da belirginleşiyor. Bu süreç tekrarlana tekrarlana gözlemlenen farklı gagalara geliyoruz.

Bu türden farklılıklar başka canlılarda da görünüyor. Buradan hareketle bilim adamları diyorlar ki : canlı türlerinde doğum sırasında meydana gelen değişiklikler (mutasyonlar), canlının ortama uyum sağlamasında pozitif bir etki yaparsa (faydalı mutasyon), bu özellik diğer nesillere de aktarılır. Ortama uyum açısından problem yaratacak özelliklere (negatif mutasyon) sahip olan canlıların yaşama şansı azalacağından bu özelliğin gelecek nesillere geçmesi ihtimali daha düşüktür. Bu şekilde de canlı türleri zaman içerisinde bulundukları ortamla en iyi uyuma yakşalacak şekilde değişirler. Buna da doğal seçilim adı veriliyor.

Doğal seçilim

Bugün yaşayan tüm köpek türleri, tek bir kurt türünden gelmedir. Köpeklerin değişik türler haline gelmesinin sebebi de insanlardır. İnsanlar evcilleştirdikleri köpeklerde istedikleri özelliklere sahip olanları çiftleştirip, istedikleri özelliklere sahip olmayanları çiftleştirmediler ve yaklaşık 20.000 senede gri kurttan Afgan tazısına, St Bernard’dan Chiuaua’ya kadar değişik türlerde köpekler ortaya çıktı. Demek ki canlılar 20000 sene kadar kısa bir sürede bu denli farklılaşabilecek yapıdalar.

Great Dane ve Chihuahua

Bu gözlem, değişik zamanlara ait kaya tabakaları arasında bulunan canlıların farklılıklarını da açıklamaktadır. Zaman içerisinde değişen canlılar sebebiyle bazı canlılar sadece belli dönemlere ait kaya tabakaları arasında bulunmaktadır.

Bu iki noktadan hareketle, Charles Darwin “Doğal Seçilimle Evrim teorisi”ni yazıyor. Tek paragrafta özetleyecek olursak :

Bir türdeki bireylerde doğum sırasında meydana gelen değişiklikler sonucunda bazı bireyler ortama diğerlerinden daha uyumlu olacaktır. Bu daha uyumlu bireylerin üreyip kendi özelliklerini yavrularına aktarması ihtimali daha büyüktür. Benzer şekilde, ortama daha az uyum sağlayabilen canlıların yaşama ihtimali ve dolayısıyla üreme ve özelliklerini sonraki nesillere aktarma ihtimali daha düşüktür. Bu sürece doğal seçilim diyoruz. Bu doğal seçilim sürecini uzun zamana yayarsanız meyadana gelen değişiklikler sonucunda A noktasındaki ilk canlı ile B noktasında son canlı arasında çok büyük farklar olacaktır. Bu farklılaşma sürecine de evrim diyoruz. Bugün gördüğümüz tüm canlılar, daha önce yaşamış canlı türlerinden evrimleşerek bugünkü hallerini almışlardır.

Darwin, Evrim Teorisini ortaya attığı yıllarda DNA’nın varlığı bilinmiyordu. 1950′lerde DNA’nın keşfedilmesiyle Evrim teorisi bir kere daha doğrulandı. Zira DNA incelemeleri sonucunda fosillerde benzerlikleri bulunan canlıların DNA’larının da benzedikleri ortaya çıktı. Örneğin 7 milyon yıl önce son ortak atayı paylaşan şempanze ve insanoğlunun DNA’sının 98% oranında benzediği görüldü.

Peki geriye doğru gittiğimizde ilk canlılar neydi?

Burada fosillere geri dönüyoruz, zira 500 milyon yıl ya da 1 milyar yıl önceki canlıları bilebilmemizin tek yolu, fosiller. Fakat belli bir zamana kadar yaşayan canlıların omurgası, kabuğu vs olmadığı için ondan önceki canlılara ait fosiller çok çok nadir bulunabilmektedir. Yine de bilindiği kadarıyla ilk canlılar tek hücreli canlılardı. Bunlar daha sonra çok hücreli canlılara, sonra da daha gelişmiş canlılara dönüştüler.

Peki tek hücreli canlılar nasıl oluştu? Bu soru aslında Evrim teorisinin cevaplayacağı bir soru değil. Bu konu spesifik olarak “abiyogenez” adı verilen dal tarafından açıklanmaya çalışılmaktadır. Bu konuda çeşitli görüşler vardır. Bir görüş, Dünya ilk oluştuğu sırada var olan kimyasal elementlerin bir araya gelerek 3.5 milyar yıl önce organik maddeler oluşturdukları “çorba” teorisidir. Bu görüş aslında makuldur ve laboratuvar ortamında, Dünyanın o zamanki ortamında bulunan inorganik elementlerin bir araya gelerek organik elementlere dönüşebildiği gösterilmiştir. Bir diğer teori de uzaydan Dünyaya düşen meteorlarda bulunan organik maddelerin Dünya’ya yayıldığı teorisidir. Bu da makuldür zira Dünya’ya düşen meteorların üstünde organik elementlere rastlanmıştır. Bu basit organik maddelerin özelliği bunların kendini kopyalayabilen ve enerji tüketen maddeler olmasıdır. Bu özellikleriyle de çoğalıp, çoğalırken değişikliğe uğramışlardır.

Evrim teorisini yanlışlamak çok kolaydır. Örneğin 65 milyon yıllık bir insan fosili, ya da atıyorum 20 milyon yıllık bir köpek fosili ya da basitçe 100 milyon yıllık bir inek fosili bulursanız, evrim teorisini yanlışlayabilirsiniz. 150 senedir bu teoriyi sınayan binlerce bilimadamı Evrim teorisine karşı gelen tek bir fosil, mikrobiyolojik olay, canlı vs bulamamıştır. Bulunan fosillerin, incelenen DNA’ların hepsi, istisnasız hepsi Evrim teorisiyle uyumludur.

Umuyorum bu temel bilgiler Evrim Teorisinin anlaşılabilmesi açısından faydalı olmuştur.

Evrimi anlamak sitesinde daha detaylı bilgiler ve daha güzel resimli anlatımlar bulmak mümkündür.

KAYNAK: http://suphecimelek.wordpress.com/populer-yazilar/

MAKALE / EVRİM (LİSTE)

2011-10-09T07:12:00.001-07:00

1 - Tiktaalik Roseae - Sudan Karaya Geçiş

2 - Evrim Teorisi : Bir Çocuğa Anlatır Gibi

3 - Dünyadaki en müthiş gösteri

4- Abiyogenezin olasılığı

MAKALE / EVRİM

2011-10-09T07:11:00.000-07:00

Tiktaalik Roseae - Sudan Karaya Geçiş

Biyolojik çeşitliliğimizi açıklayan teori, 152 yıl önce Wallace Russel'in Endonezya'da sıtmadan hasta yatarken fırlattığı kartopu ve sonrası çığ gibi büyüyen bir bilimsel devrim! Darwin'in biriktirip, bilim çerçevesinde bize sunduğu, bilimin altın tarlası. Bakış açımızı genişleten, paslanmış menteşeleri söken, yüzyıllık dogmalara karşı doğan bir yıldız. Şüphesiz ki bugün ki bakış açımıza kattıklarından dolayı bu insanları ne kadar methetsek az.(tanrılaştırmadan :) )

Peki nedir bu evrim teorisi? Öne sürdüğü tezler? ispatlanmış mı yoksa hala ispatlanmayı bekleyen iddialar mı? Dayanakları, dayanaklarının incelikleri, sunduğu veriler? Hayatımıza ve dünyayı anlamaya kattıkları? Gibi birçok sorumuzun yanıtını artık bulabilecek bir altyapı ve bilimsel değerler üzerinde yaşıyoruz.

Evrim teorisinin en önemli iki dayanağını oluşturan fosil ve genetik bilimidir. Bu yazıda fosilleri, en önemli ara halkalardan biri olan Tiktaalik Roseae'yi ele alacağız. Fosiller bize milyonlarca hatta milyarlarca önce yaşamış canlıların yaşam şekilleri, anatomik verileri ve dönemin jeolojik yapısına göre değişimi üzerine bilgi verir. Misal bir diş? Canlının ne tür gıdalarla beslendiği hakkında bize bilgi verir, İnsanlarda görülen 20 yaş dişi ise otoburluktan , hem otobur hem etobur beslenme şekline geçişimizden miras kalan körelmiş bir yapıdır. Geniş çeneler otoburlarda daha işlevselken etobur canlılarda kısa ve güçlü kaslarla donatılmış çeneler daha işlevsel olduğu hakkında canlılar yaşayarak, atalarından kalmış deneysel tevrübeyi yaşamlarına katmışlardır. (Bkz: Körelmiş 20 Yaş Dişi)

Fosil bilimi gelişen teknoloji ile artık daha da gelişmiş durumdadır, bilim adamlar X ışınları sayesinde toprak katmanın içindeki kemikleri görebiliyor ve canlının kayaçtan ayrılırken şekli bozulmadan (ki fosiller genelde kayaçtan daha sert olur) bize net görüntüsü hakkında büyük yüzdelerle gerçek görüntüsü hakkında fikir sunuyor. Peki fosillerin çıkarılma hikayesi nedir? Araştırmacı arka-ön olarak ayırt edilebilen ilk başı olan canlıyı arıyorsa 500 milyon yıllık kayaçlara bakmalı, eğer ilk ÜYELİ ( el ve ayakları olan canlılar) fosilini arıyorsak yaklaşık olarak 385-365 milyon yıl öncesinden kalan kayaçlarda arama yapmamız gerekir. Hedefiniz ilk memelilerse 210 milyon yılllık kayaçlar sizi bekliyordur, İlk primatlar çalışma alanınızdaysa ise 80 milyon yıl önceki kayaçlara yönelmeniz gerekir.

Fosil bilimi şu an evrim üzerine bize bir hayli kanıt sunmaktadır, şüphesiz ki çürütmekte çok kolay(!), eğer 600 milyon yıllık kayaçlarda ilk denizanasının yanında bir tembel hayvan gördüğünüz an 150 yıllık birikim sarsılır ve bu zamana kadar gelen bilgilere şüpheyle bakılır. (150 yıllık birikim mi? sanırım hala çürüten çıkmamış). Jeolojinin bize sunduğu bilgilerden yola çıkacak olursak ve evrimin doğal seçilim mekanizmasının büyük bir dişlisi olan doğanın değişimi. Bundan 200 milyon yıl önce tüm anakaralar tek bir parça halindeydi, şu an dünyanın en yüksek zirvesi olan Everest'in 8 bin metrelik alanlarında ki deniz kabukları ve kuzay kutbunda toprak katmanı altından çıkan tropikal bitki tohumları ve tropikal iklimde yaşayan balık cinslerine ait fosiller sizce de doğa ve canlıalrın sürekli değiştiğine kanıt niteliğinde değil midir?

İlk üyelilerin izini süren Neil Shubin ve ekibi ( Kendisi kitabında son derece mütevazi bir şekilde ekibini kendinden daha önplana çıkarır) Ted Daeschler ve Dr Farish A. Jenkins'in bulmuş olduğu, ilk omuz ve ellere ışık tutan, araform niteliği taşıyan fosil. Bilim dünyasını heyecanlandıran, balık gibi pulları ve yüzgeci olan fakat aynı zamanda iri dişli ve timsah kafası gibi yassılığa sahip muhtemelen kıyıda yaşayan canlı! Bu evrimsel sürecin en önemli halkalarından biri olan Tiktaalik'in ta kendisi! 6 yılda toplam 4 kamp döneminin ürünü olan sudan kara yaşamına geçişin en büyük kanıtı. İsmi bulunduğu yöre halkının diline göre "büyük tatlı su balığı" olan üyelilerin ( Memeliler, Dinazorlar(Kuşlar), Keseliler, Sürüngenler) atası.

Peki bu canlıyı önplana çıkaran araform olma özelliği nedir? Dinazorlara ismini veren Darwin döneminde yaşamış ve evrime karşı akıllı tasarım savunucularından olan büyük anatomi duayenlerinden Richard Owen'in öne sürdüğü birçok canlının ortak noktası olan "elin yapısı" görüşü. Tüm canlılarda 1 kemik (humerus) 2 kemik(radius ve ulna) yuvarlak kemikler ve parmakları oluşturan kemikler sınıflandırmasını yaptı.

Tiktaalik bu özellikleri ne kadar ve nasıl taşıyordu? Neil Shubin ve ekininden önceJenny Clack tarafından bulunmuş olan balık fosilinden el anatomisine dair "bir kemik(humerus) ve iki kemik(radius ve ulna)" sahip Eusthenopteron ismi verilen balığa ulaşıyoruz (yaklaşık olarak 385 milyon yıl önce yaşamış balık ata), daha sonra "bir kemik, iki kemik, birçok yuvarlak kemik ve parmaklar" dizaynına kusursuzca sahip Acanthhostega'ya ulaşıyoruz. Peki 365 ile 385 milyon yılları arasında ki boşluğu dolduran, "birçok yuvarlak kemik ve parmak kemiklerinin ilk görüldüğü canlı formu? Yani balık ile amfibi arasında ki geçişi nerede buluyoruz? İşte Tiktaalik burada gün yüzüne çıkıyor, karaya geçiş ve üyelerimiz hakkında bizi 375 milyon yıl öncesine götürüyor. Acanthhostega sonrası kara yaşamına daha uyumlu olan İchthyostega Soderberghi kafa kuyruk ve tam oluşmuş üyeleriyle amfibi özellikleri taşıyan canlı formlarıyla karşılaşıyoruz. Yani Tiktaalik el, ayak ve boynumuzun kökenine ışık tutan, bu özellikleri tamamen olmasa da tam bir araform niteliğinde taşıyan ilk canlı. Muhtemelen yüzgeci sürünmeye yarayan işlevlere sahipti, boynundaki anatomik yapısına bakınca şınav çekebilecek yapılara sahip olduğu ve kafasını bedeninden bağımsız bir şekilde hareket ettirebildiğini görüyoruz.

Boynun evrimi üzerine (bu kural şu şekidle bozulur! dik yürürsen fıtık olursun! -eveeeğt aynı balıkım. Balıkım?) 365-375-385 milyon yıllık geçmişe ışık tutan resim ve üyelerimizin değişimi.

Peki hangi balık uçsuz bucaksız deniz yaşamını bırakıp karaya çıksın? Bu konuda yine Tiktaalik'in yanı başında bulduğumuz balık fosilleri bize fikir veriyor. Boyu 5 metreye kadar ulaşan başı basket topu büyüklüğünde keskin kanca dişlere sahip yırtıcı balıklar? Sanırım şu an ki yaşamımızı korkak atalarımıza borçluyuz. Bundan 385 milyon yıl öncesine ait deniz ekosistemi hakkında fikir sahibi olmak Tiktaalik'in nasıl hareket edeceğini yönlendiren etmenlerden biri olmuştur.

Tiktaalik, bulunduğundan beri birçok evrimle ilgili belgesele konu oldu, N.G'nin hazırlamış olduğu Darwin Yanılıyor mu? adlı geniş kapsamlı belgeselde sudan karaya geçişin araformu olan bu balığa geniş yer ayrıldı, üzerine şarkılar yapılıp adına siteler kuruldu ve kitaplar yazılıyor. Bilim cephesinde büyük yankı uyandırıyor bu fosil, evrim tarihinin en büyük adımlarından birine nokta atışı yapmak.

Ayrıca Bakınız:

İçimizdeki Balık - Neil Shubin
http://www.ntvyayinlari.com/tanim.asp?sid=MWCDO38JY3FHDSXR7OLZ

http://www.ntvmsnbc.com/id/25158682/ (Ali Demirsoy'un içimizdeki balık hakkındaki yorumları)

http://tiktaalik.uchicago.edu/ (Tiktaalik'i tanıtmak üzere açılmış site)

http://evrimianlamak.org/e/A11i:Tiktaalik (Evrim Çalışkanlarının hazırlamış olduğu müthiş Tiktaalik yazısı)

http://www.youtube.com/watch?v=B9h1tR42QYA (Tiktaalik adına yapılan şarkı)

http://www.youtube.com/watch?v=A3GvsLt94zY (Darwin Yanılıyor Mu? Adlı belgeselden sudan karaya geçiş kısmı ve Neil Shubin)

http://www.youtube.com/watch?v=2-WV9vDcyvc (Tiktaalik Üzerine yapılmış bir animasyon)

MAKALE / TANRI-DİN (Liste)

2011-10-09T07:03:00.000-07:00

Makale ve Denemeler

1 - Tanrının Evrimi - Değiş Dedi Değişti (Üç Maymun - 3d)

2 - Allah ve Para

3 - Gerçekler ve Dogmalar

MAKALE / TANRI-DİN

2011-10-09T07:01:00.000-07:00

Tanrının Evrimi - Değiş Dedi Değişti (Üç Maymun - 3D)

Din, insanların yaşamlarında cevaplayamadığı sorular ve aciz kaldığı olaylardan sonra ortaya çıkan, kültürün dogmatik bir ögesi ve insanların yaşam, ölüm kavramlarını bir amaca bağlayan bir olgudur. bütün dinlerin ortak özellikleri arasında kutsal sayılan kişilere veya ruhlara saygı duyulur, yüceltilir. Din kavramı tarih süreci boyunca değişmiştir, bir nevi tanrı bile evrim geçirmiştir diyebiliriz, kronolojik sıralamaya göre dinleri ele alacak olursak...

1.Fetişizm: İlkel toplumlarda, doğa üstü bir güce sahip olduğuna inanılan canlı veya cansız bir nesneye tapınma.fetiş kelimesi daha çok 'uğurlu nesne' anlamında kullanılır.

2.Totemizm: İnsanların klanlar halinde yaşadığı dönemde ortaya çıkmıştır. klan üyelerinin kutsal saydığı ve topluluğu koruduğuna inanılan hayvan, bitki yada herhangi bir cansız nesneye inanmaktır.

3.Animizm: Doğada ki tüm varlıkların (canlı ve cansız) bir ruha sahip olduğu ve doğanın ruhlar tarafından yönetildiği inancıdır.

4.Natürizm: Doğa güçlerine tapılır. tapınılanlar insanlar tarafından açıklanamayan ya da korkulan ay, yıldırım, ateş gibi varlıklardır.

Bu süreçlerden sonra çok tanrılı ve tek tanrılı din kavramları ortaya çıkmıştır.

5.Politeizm(çok tanrılı dinler): İnanılan varlıklar bazen somut nesneler, bazen soyut nesneler, bazen de yarı insan yarı tanrı nitelikleri taşıyan varlıklar olmuştur(Zeus, Artemis vs)

6.Monoteizm(tek tanrılı dinler): Tek tanrı vardır.musevilik, hıristiyanlık ve müslümanlık tek tanrılı dinlerdir.

7.(Konfüçyüsçülük ve Budizm):Bu dinlerde tanrı kavramı yoktur,. bu dinler daha çok ahlak dinleri olarak geçmektedir.

Tanrı Her yerde!

Din aynı zamanda insanların toplumsal ve bireysel düzeni sağlaması için iyi bir silahtır. İnsanları sürekli denetleyen bir tanrı'nın olduğunu düşünmek ve onun her yerde olduğu görüşü toplumsal hukuka olan özeni arttırır. Bu duruma Voltaire'nin "eğer tanrı gerçekten yoksa, onu yaratmamız gerekir." sözü gayet yerinde olur, fakat din kavramı çağımızın ihtiyaçlarını karşılayacak durumda değildir. Asırlar öncesinin kuralları, efsaneleri ve düşünce tatminkarlığı bilgi çağıyla çelişmektedir.Çağımız bilim çağıdır, insanları dogmanın uykusundan ancak bilimin deney ve gözlemle çalışan çalar saati uyandırabilir. Voltaire'nin sözüne nazire yapar gibi Mikhail Bakhunin'in söylemiş olduğu"eğer tanrı gerçekten varsa, onu yok etmemiz gerekir."sözü çağımız için daha gerçekçi ve daha yerindedir.

Bunun yanında bilim ve din yüzyıllardır birbiriyle çelişmekte, mücadele ve çekişmelere sahne olmaktadır. Sokrates'ten Galileoya, Galileodan Darwin'e kadar insanlar alışık kanılarını bir kenara bırakıp farklı düşünceleri tanımak yerine lanetleyip, büyük bir fanatiklikle aleyhinde bayrak taşımaktadır. Peki bilimsel bir kuram ile kaynağı 2000 yıl öncelere dayanan dönemin ahlak kurallarını ve korku dikdatörlüğünü sağlayan metinleri bir tutmak ne kadar insani?

Tanrı ademi yarattı?

İlk yarattığı adem insandan uzak, epey bir maymunsu pelvis kemiği pek gelişmediği için kambur yürüyen, beyin hacmi modern insanınkinin 3/1 i kadar olduğu için alet konusunda pek gelişmemiş bir ademdi.

Daha sonra pelvis kemiği biraz daha insansılaştı, beyin hacmi arttı ve taş aletler icad edip, ateşi keşfetti.

Adem bu hızını alır mı? Evrildi evrildi evrildi ve sonunda aletleri daha karmaşık hale geldi, beyni büyüdü, tüyleri azaldı ve çenesi (beslenme alışkanlığı) değişti.

Adem daha sonra karşımıza, yerleşik hayata geçip tarım yapmaya başladı. Hayvanları evcilleştirip, medeniyetler kurdu. Daha sonra sosyal kurumlar gelişip din ortaya çıktı ve dinler kendini gösterdi.

:O ?

Adem o an öğrendi ki kendisi evrimleşerek değil, yaratılarak dünyaya geldi...

İspatlanabilir iddialar ve Çaydanlık

Tanrı dünyayı Hıristiyan öğretisine göre 6000 yılda yarattı, bu düpedüz dünyanın yaşı ve bulunan fosillerle çelişir durumda, İslam'ın öğretisi ise başlangıç için süre vermez 7 günde yaratıldır der.(Yaradılışçı bilim adamları, bunu 7 dönem olarak açıklar oysa ki, kutsal kitap herkesin anlayabileceği düzeyde yazılmalı yoksa 1400 yıl önceki arap kabileleri nerden bilebilir ki bu 7 katmanı?)

Peki bir iddianın geçerliliği nasıl ispatlanır? Sırf Russell uzay boşluğunda bir çaydanlık var dedi diye bu orada bir çaydanlık olduğunu kantılar mı? Bu sorunun cevabı elbette ki hayır, kanıtlanma imkanı olmayan iddialar mantık süzgecinden geçemez ve dolayısıyla doğal seçilim her zaman işler.

Bilmediğini Bilen Adamlar

"Bilim adamlarının kesinliği yok ama delilleri var. yaratılışçıların delilleri yok ama kesinliği var." Ashley Montagu

"Şimdiye dek dini cennet, cehennem, ölümden sonra yaşam yada tanrı düşüncelerine dair en ufak bilimsel bir kanıt görmedim." "Düşünen her insan ateisttir." Thomas Edison

"Korku beyni felce uğratır. İlerleme cesaretten doğar. Korku inanır, cesaret şüphe eder. Korku yere düşer ve dua eder. Cesaret ayakta durur ve düşünür. Korku kaçar, cesaret ilerler. Korku barbarlıktır, cesaret uygarlık. Korku tanrılara, şeytanlara, ruhlara inanır. Korku dindir. Cesaret bilim." Robert İngersoll

"Daha dün iman esasları olarak kabul ettiğimiz bir çok şeyi bugün fabl diye anlatıyoruz." Montaigne

"İnançlı bir insanın şüpheci bir insandan daha mutlu olması, sarhoş bir insanın ayık birinden daha mutlu olmasından farklı değildir." George Bernard Shaw

Değişen Toplum Yasaları ve Metafiziğin Getirdiği Tembellik

Sanırım Tanrı'nın Adem konusunda fikirlerinin değiştiği konusunda hemfikiriz artık, malesef ki tanrı Adem'i değil, ademleri yaratmıştı(!). Kimi kambur yürümesi hoşuna gitmedi ve değiş dedi değişti kiminin çene yapısını, bir çok Adem'in beyin hacmini ve doğaya hakim olma yeteneğini. Bir zamanlar "ol dedi oldu"cular hakimdi dini çerçevede şimdi ise buna "değiş dedi değişti"ciler katılmaya başladı. Evrim şüphesiz ki başarısız bir tanrının, kusurlu bir yaratıcının hükmü olabilir.

Peki dönemin ahlak kuralları bakımından tanrı? Tanrı şarap gibi zevk verici maddeleri, ilk başlarda serbest kılarken daha sonra yasaklamıştır, bu şüphesiz ki öngörüsüz olduğunu kanıtlar nitelikte. Kuran'ın tanrısı ise kendi kutsal kitabında ele verir kendisini.:

Enfal Ey Peygamber! Müminleri savaşa teşvik et. Eğer içinizde sabırlı yirmi kişi bulunursa iki yüz kişiye galip gelirler. Eğer içinizde (sabırlı) yüz kişi bulunursa, inkar edenlerden bin kişiye galip gelirler. Çünkü onlar anlamayan bir kavimdir. (65)

Enfal (66) Şimdi ise Allah yükünüzü hafifletti ve sizde muhakkak bir zaaf olduğunu bildi. Eğer içinizde sabırlı yüz kişi olursa iki yüz kişiye galip gelirler. Eğer içinizde (sabırlı) bin kişi olursa, Allah'ın izniyle iki bin kişiye galip gelirler. Allah sabredenlerle beraberdir.

Muhtemelen Müslümanları sevindirmiş olmalı bu durum, ancak içindeki çelişkiyi göremedikten sonra yemişim böyle cihadı?

Sübyan konusu ise ayrı bir davadır, kutsal kitap zamanında sübyan konusunda herhangi bir hüküm veya yargı olmamalı ki peygamber evlilikleri bu doğrultuda yaşanmıştır. Bu hadiseden çıkaracağımız yargı, arada 40 yıldan fazla yaş olan bir evliliğe izin veren Tanrı elçisinin, aile pedogojisi konusunda sınıfta kaldığı gerçeğidir. Bir benzer evliliği deÖmer yapmıştır. Şüphesiz ki sübyan günümüzde tasvip edilmeyen bir durum, peki neden insanlar hala o geleneksel görüşü savunur durumda? Kutsal kitap bize ahlak kazandırıyor görüşü ve Din Kültürü ve Ahlak bilgisi adı altında verilen dersin ismindeki ironi gözümüze girer nitelikte. Tanrı ahlak kavramını korusun ve yüceltsin(!).

Tüm bu iddialar ve sentezler ortaya koyuyor ki, tanrının bir süs parçasından başlayıp yontma kütüklere bürünüp daha sonra korkulara sığınıp kendisini ahlak öğreticisi olarak öne sürmesi sonrası değiştiğini kanıtlar nitelikte. Eee tanrının da evrimden nasibini alması kanıtlar nitelikte değil midir?

BELGESEL / EVRİM

2011-10-08T03:03:00.000-07:00

Microcosmos 2: Oluşum

Evrenin duyarlılığını, yaşamın oluşumunu ve onun canlılığını evrimsel olarak çok güzel ve olabildiğince hoş bir şekilde ele alan belgesel öyle özgün duruyor ki; birçok insanın hayatında izlediği en farklı belgesellerden biri olacak nitelikte. Kaldı ki Microcosmos'un yine ulumalar'da yayınlanmış ilk bölümünden bu anlaşılabilir. Belgeselin bu bölümünün ''genesis'' ismi, daha çok kullanılan ''yaradılış'' anlamında değil; oluşum manasında kullanmaktadır. Belgeseldeki sunumda da görüleceği üzere; anne karnında geçirilen zaman genesis/oluşum olarak görülüyor ve daha sonra ise yine aynı oluşum, evrendeki yaşamın doğumuna uyarlanıyor. Bu yüzden de evren ve yaşam üzerine bu etkileyici düşüncelerin ve sunumun yer aldığı bu belgeselin çıkış noktası olarak genesis/oluşum görülmüştür.

''Nasıl ırmaklar denizlere kavuşmak istiyorsa madde de kaosa kavuşmak ister. Biz canlılar zamanın akıntılarına karşı durmaya çalışan kayıklar gibiyiz. Biz zamanla köşe kapmaca oynarız. Ancak zaman sadece bir yol bilir; sadece yokuş aşağı giden yolu. Sadece bozulmaya giden yolu. Varlığımızı başka canlıları yok ederek koruduk. Varlığımız daima tahrip etmenin sonucunda mümkün olmuştur. Çünkü hayat yamyamdır, yaşam yaşamı yer.

Bir gün vücudum savaşı bırakacak ve geri verecek dünyaya ödünç aldığı maddeyi. Milyarlarca atomdan oluşan yaşadığım bu galaksi, yıldızlar gibi ölecek; sahip olduğu maddeyle uzayı dölleyecek. İçimde raksedegelmiş tüm atomlar, dans edecek başka yerlerde. Üç küçük tur... Sonra ne var? Ardından yitip gidecek günü gelince. Oluşturacak kelebeğin kanatlarını, bir ağacın kabuğunu, gökyüzünün bulutunu hatta bir pirenin kılını. Oraya bırakacağım şarkımı ve başkaları kendince çalacaklar şarkılarını.''

BELGESEL / EVRİM

2011-10-08T02:52:00.000-07:00

BBC: GALAPAGOS

Galapagos Adaları, Büyük Okyanusu'nun batısında Ekvador’a bağlı takımadalardır. Uzak ve izole bir konumda üst üste binmiş lav akıntılarından oluşan Galapagos Adaları'nda hala etkinliğini sürdüren çok sayıda yanardağ vardır. Yüksek yanardağlar, kraterler ve yarıklar, adanın sarp ve engebeli yapısını daha da belirginleştirir. Değişik iklim özellikleri ve yeryüzü şekilleri ile sadece bu adalarda görülen binlerce tür bitki ve hayvan mevcuttur.

Galapagos Adalarını 1535′te, Peru’ya gitmekte olan Panama piskoposu Tomas de Berlanga keşfetti. Ama İnka çanak çömlekleri üzerindeki resimlerin gösterdiğine göre, İspanyol egemenliği öncesinde Güney Amerika Yerlileri bu adalara uğramıştı. Uzun yıllar boyunca korsanların sığınak olarak kullandığı adalar, ancak 1832′de Ekvador tarafından ilhak edildikten sonra yerleşime açıldı. Charles Darwin’in 1835′ye bölgeyi ziyaret etmesi adalara dünya çapında ün kazandırdı.

Düşünbil Sayı 26-27

2011-10-03T15:17:00.000-07:00

DÜŞÜNBİL

BİLİM VE DÜŞÜN DERGİSİ

SAYI: 26/27 - Yaz / Sonbahar 2011

ISSN :1309-3304

SAYFA : 64

SÜRELİ-ULUSAL YAYIN

FİYAT: 5 TL

------------------------------------------

İÇİNDEKİLER

Düşünsel

Olcay Yılmaz

Karanlıkta Uyananlar

Derleyen: Olcay Yılmaz

Börklüce'nin İzini Sürerken Rumları Anımsamak

Ruken Adalı

Karaburun Yarım Adası,

Börklüce İsyanı ve Köylerin Bu İsyan İle Bağlantısı.

Erdoğan Yıldız

Zulmün Kalbine Saplanan Hançer: Şeyh Bedrettin

Turgut Balya

İnsanın, İnsanla Savaşı

Orhan Hançerlioğlu

Karaburun

Hüseyin Yurttaş

Karaburun Yarımadası'nda Yazınsal Bir Gezinti Denemesi

Ahmet Uhri

Milyonlarca Yıl Öncesinin Kan İzleri

Mary H. Schweitzer

Çeviren: Mehmet Salim

Bir Dalda İki Kiraz: Sosyobiyoloji ve Evrimci Psikoloji

Murat Naroğlu

Bir Fenomen Olarak Din

Esma Bardakçı Bayar

Kadın'a Dair: Arzu ve İktidar

Ceren Dikmen

Türleşme

Çağrı Mert Bakırcı

Uyandırma Derslerı-4

Muhammet Akyıldız

"Arzunun Şiddet Yoluyla Doyumu”

Hüsen Portakal

Karikatürler

Muhammet Akyıldız

Yazar ve Yapıt

Bilim Haber

Kitaplık

-------------------------------------------------------

ÜYELİK

Yıllık 12 Sayı : 50 TL

Yıllık Yurt Dışı : 40 Euro / 50 $

Kurum ve Kuruluşlara Yıllık: 100 TL

Sürdürümcü olmak için HESAP NUMARALARI:

Posta Çeki No: 55 74 932

Türkiye İş Bankası:3498-166572 İzmir- Stadyum Şb. Olcay Yılmaz

DAĞITIM

İzmir: Pan Kitabevi - Yakın Kitabevi Kitapsan (Alsancak/Konak) - Orkun Kitabevi (Buca) - Emek Kitabevi (Buca) Palme Kitabevi (Bornova) Arma (Alsancak) Duvar Kitabevi (Konak) İstanbul: Mephisto Kitabevi (Beyoğlu) - Mephisto Kitabevi (Kadıköy) Nazım Hikmet Kültür Merkezi - Robinson Cruse (Beyoğlu) Simurg Kitabevi (Beyoğlu) – Boran Kitap (Sefaköy) Ankara: Dost Kitabevi - İmge Kitabevi -Turhan Kitabevi Mersin: Ütopya Kitabevi - Antik Sahaf Kitabevi - Kitapsan (Merkez)- Kitapsan (Pozcu) - Kitapsan (Mezitli) Adana: Karahan Kitabevi - Kitapsan (Çakmak) - Kitapsan (Gazipaşa) - Kitapsan (Çukurova Üni.) - Kitapsan (Turgut Özal) Diyarbakır: Avesta Kitabevi (Ofis) - Kelepir Urartu Kitabevi (Ofis) - Ensar Kitabevi (Suriçi) Balıkesir: Ozan Kitapevi (Bandırma) - Batman: Bilge Kitap Kırtasiye Burdur: Eylül Kitabevi Bursa: Ezgi Kitabevi Denizli: Yaprak Kitabevi Erzincan: Genç Çarşı Kitap Sarayı Eskişehir: Adımlar Kitabevi Hatay: Ferda Kitabevi Yener Kitabevi İzmit: Körfez Kitap Kulübü Konya: M1 Tepe: Kitapsan Malatya: Deniz Kitabevi Samsun: Deniz Kültür Merkezi Trabzon: Ra Kitabevi Kuşadası/Aydın: Tek Ağaç Kitabevi Van : Star 2000 ManavgatAntalya: İZ-GE Market

DİĞER ETKİNLİKLER

2011-10-02T13:21:00.001-07:00

TÜRKİYE'DE BİR İLK: EVRİM SERGİSİ

Açılış: 3 Ocak 2012 Saat: 18:00

Yer :Selahattin Akçiçek Kültür Sanat Merkezi / Eşrefpaşa - İZMİR

-----------------------------------

Merhaba, Düşünbil Dergisi olarak bir yıldır üzerinde çalıştığımız evrim sergisi tamamlanmıştır. Evrim sergisi 14 parçadan ve her biri 1x1,5 metre boyutlarında 5 cm dakota baskı görsellerden oluşmaktadır. Şu an sergi için ayaklık temin edemedik. Bu yüzden sergi alanı duvara monte veya tavandan askı biçiminde sergilenebilmektedir. Sergiyi kendi kurum veya kuruluşunda sergilemek isteyenler öncelikle bulunduğu yerdeki bir sergi salonunu sergi için temin etmek daha sonra da serginin taşınması için gereken kargo ücretini ödemesi gerekmektedir. İletişim için: dusunbil@hotmail.com

Merhaba Arkadaşlar, Düşünbil dergisi olarak bir köy öğretmeninin haykırışına kulak verip bir kitap kampanyası başlatıyoruz. Erzurum'a bağlı Hınıs ilçesinin Burhan köyü öğrencilerini bilimle aydınlatmak ve onları karanlık zihniyetten kurtarmak istiyoruz. Herkesin bu çağrımıza kulak vermesini ve bu büyük projenin bir parçası olmasını istiyoruz.

DÜŞÜNBİL

Not: Özellikle İzmir'de bulunan arkadaşlarla bir araya gelmek ve kitapların temini konusunda iş birliği yapmak istiyoruz. Bunun yanında kitapları aşağıda bulunan okul adresine gönderebilirsiniz. Yeni gelişmeleri sizlerle paylaşacağız.

Düşünbil İrtibat:
Olcay Yılmaz 0.537 256 50 28 - dusunbil@hotmail.com

BİR KÖY ÖĞRETMENİNİ HAYKIRIŞI:

Ben Burhan İlköğretim Okulu Sosyal Bilgiler Öğretmeniyim. İlk kez doğuyla tanıştım ve önyargılarımın aksine, pırıl pırıl çocuklar tanıdım üç sınıflı, küçük köy okulunda. Batıda, dershane öğretmenliği yaptığım sırada tanıdığım, bir eli yağda bir eli balda, tüm olanaklara sahip çocuklardan değillerdi elbet ve kitap okuma konusunda inanılmaz bir sevgi vardı her birinde; okulun kitap konusundaki fukaralığına inat... Kitaba ihtiyacımız var, diğer birçok köy okulu gibi.. İnterneti, uydusu, bilgisayar oyunları olmayan bu çocukları kitaptan daha çok sevindirebilecek başka bir materyal yok.. Yardıma davet ediyorum sizi; bu çocukları kitapla buluşturabilmemiz için lütfen bir kitap da siz hediye edin... Verdiğimiz aydınlanma mücadelesinde sizin gönderdiğiniz kitaplar birer ışık olsun genç dimağlara..

Şimdiden hepinize teşekkürler..

Belki öğrencilerimden birinin kurtuluş serüveninde yol arkadaşı olmak istersiniz diye adresimizi veriyorum.

Burhan İlköğretim Okulu Hınıs /Erzurum
Tel: 0442 523 60 91
Gülşah KÖKSAL

BELGESEL / EVRİM

2011-09-27T15:41:00.001-07:00

BBC: Darwin Yanılıyor Mu?

Tarihin en çok tartışılan olgularından biri olan evrime nesnel bir bakış. Yol gösterici bu bilim insanı Charles Darwin zamanının çok mu ötesindeydi, yoksa Charles Darwin yanılıyor olabilir mi? Bilim bugün eriştiği noktada evrimi nasıl yorumluyor?

Evrim üzerine önyargıların deiştiği ve bilimsel bir tutarlılıkta gerçekliği kabul edildiği yakın zamanımızda, hıristiyan ve musevi din adamlarından sonra müslüman imamlar ve din adamları da evrimin araştırılıp okullarda okutulması adına bir çağrı yapıp mektup yazmışlardı. Böylesine bir olumlu tutumun gösterildiği zamanımızda evrim hakkında düşüncelerimizi tazelemek faydalı olacaktır.

BELGESEL / EVRİM (liste)

2011-09-27T15:37:00.001-07:00

1 - BBC: Darwin Yanılıyor Mu?

2 - The History Channel: Charles Darwin

3 - Galapagos

4 - Microcosmos 2: Oluşum

BELGESEL / EVRİM

2011-09-24T12:08:00.000-07:00

The History Channel: Charles Darwin

Charles Darwin 1809'da Birminhan'da hali vakti yerinde bir ailenin çocuğu olarak doğdu. 16 yaşında tıp eğitimi görmesi için Eidinburgh Üniversitesi'ne gönderildi. Ancak bu konu ilgisini çekmediği için babası ona rahip olmasını ve bu amaçla Cambridge Üniversitesi'de öğrenim görmesini önerdi. Bununla birlikte Charles'i en çok ilgilendiren konu doğa tarihiydi. Cambridge'de öğretim görevlisi olan Joseph S. Henslow'la tanıştı ve daha sonra da dost oldu. Darwin, Henslow'un sayesinde Güney Amerika kıyılarına yapılan resmi keşif gezisine katılma imkanı buldu. Yine bu dönemde Darwin'in doğa bilim görüşlerini etkileyen bir başka şey de Alexander von Humboldt'un kitaplarıdır. Humboldt'un kitapları ona kendi deyimiyle doğabiliminin soylu yapısına bir katkıda bulunma isteğini uyandırdı. Darwin, bu bağlamda 27 Aralık'ta başlayacak ve 5 yıl sürecek bir deniz yolculuğuna çıktı.

Charles Darwin, yolculuk dönüşü zooloji ve jeoloji konusundaki incelemelerini ve yolculuk günlüğünü yayınladığında tüm serüven başlamış olacaktı. Artık o hem bilim adına bir dönüm noktasıydı. Darwin hakkında düşünmeden önce onu tanımak için iyi bir kaynak.

BELGESEL / PSİKOLOJİ

2011-09-24T11:28:00.000-07:00

The History Channel: Sigmund Freud

Ünlü Psikolog Sigmund Freud'un çocukluğundan başlayarak gençliğine ve akademik kareyerine kadar uzanan hayatını içeren ve onun hakkında daha fazla bilgileri bize çocuklarından ve torunlarından aktaran güzel bir biyografi belgeseli. Psikoloji ve Freud takipçilerinin kaçırmaması gereken bir yapım.

KİTAP / TANRI

2011-09-20T17:28:00.000-07:00

Jean Meslier

Sağduyu

Sedat Memili

Kendini Arayan Tanrı

Abdullah Rıza Ergüven

Evrenbilim ve Tanrı Kavramı

Richard Dawkins

Tanrı Yanılgısı

KİTAP / DİN

2011-09-20T17:25:00.000-07:00

Sigmund Freud

Dinin Kökenleri

Erdoğan Aydın

İslamiyet Gerçeği (4 Cilt)

David Hume

Din Üstüne

Abdullah Rıza Ergüven

Dinlerin Kökeni ve İslam'da Reform

Server Tanilli,

İslam Çağımıza Yanıt Verebilir mi?

İlhan Arsel

Teokratik Devlet Anlayışından Demokratik Devlet Anlayışına

Turan Dursun

Din Bu (4 cilt)

Faik Bulut

Allah Devletinde Demokrasi

Hüsen Portakal

Rönesans ve Laiklik

KİTAP / KADIN

2011-09-20T17:08:00.000-07:00

Evelyn Reed

Kadının Evrimi (2 Cilt)

Gustav Hans Graber

Kadın Psikolojisi

Kadınlık, Yeniden

Kollektif

Sigmund Freud

Cİnsellik Üzerine

İlhan Arsel

Kadın ve Şeriat

Karen Horney

Kadının Ruhsal Yapısı

KİTAP / PSİKANALİZ

2011-09-20T16:57:00.000-07:00

Gökçe Cansever

İçimdeki Ben

Calvin S. Hall

Freudyen Psikolojiye Giriş

Saffet Murat Tura

Freud'dan Lacan'a Psikanaliz

Gerard Mendel

Babaya İsyan

Bronislaw Malinowski

lkel Toplumlarda Cinsellik ve Baskı

Cengiz Güleç

Freud

KİTAP / PSİKOLOJİ

2011-09-20T16:43:00.000-07:00

Engin Geçtan

İnsan Olmak

Doğan Cüceloğlu

İnsan ve Davranışı

KİTAP / EVRİM / EVRİME DAİR

2011-09-20T16:23:00.000-07:00

Stephen Jay Gould

Pandanın Baş Parmağı

Stephen Jay Gould

Darwin ve Sonrası

Cemal Yıldırım

Evrim ve Bağnazlık

Ardea Skybreak

Evrim Bilimi ve Yaratılış Efsanesi

Evrim Teorisi

Kollektif

Harun Yahya Safsatası ve Evrim Gerçeği

Kolektif

Rebecca Stefoff

Charles Darwin

MAymundan mı Geldik?

Kollektif

Elliott Sober

Biyoloji Felsefesi

Richard Leakey,Roger Lewin

Göl İnsanları

Alan Moorehead

Darwin ve Beagle Serüveni

KİTAP / EVRİM / BİYOLOJİK EVRİM

2011-09-20T16:03:00.000-07:00

David Sloan Wilson

Herkes İçin Evrim

Steve Jones

Neredeyse Bir Balina

Mahlon B. Hoagland

Hayatın Kökleri

Douglas J. Futuyma

Evrim

Vural Yiğit

Evrimin Öyküsü

Cihan Türkoğlu

Canın Oluşumu

Richard Dawkins

Ataların Hikayesi

Ali Demirsoy

Kalıtım ve Evrim

Stephen Jay Gould

Yaşamın Tüm Çeşitliliği

Jacob Bronowski

İnsanın Yükselişi

Hoimar von Ditfurth

Başlangıçta Hidrojen Vardı

John Maynard Smith

Evrim Kuramı

KİTAP / EVRİM / KÜLTÜREL EVRİM

2011-09-20T16:02:00.000-07:00

Jared Diamond

Tüfek, Mikrop ve Çelik

Nephan Saran

Antropoloji

Serol Teber

Doğanın İnsanlaşması

M. İlin,E. Segal

İnsan Nasıl İnsan Oldu

Gordon Childe

Kendini Yaratan İnsan

KİTAP / FELSEFE

2011-09-20T15:30:00.000-07:00

Orhan Hançerlioğlu

Düşünce Tarihi

Afşar Timuçin

Düşünce Tarihi (3 Cilt)

Karl Jarspers

Felsefe Nedir

Otfried Höffe

Felsefenin Kısa Tarihi

Victor Afanasiev
Felsefenin İlkeleri (2 Cilt)

Georges Politzer

Felsefenin Temel İlkeleri

Jonathan Barnes

Sokrates Öncesi Yunan Felsefesi

Server Tanilli

Voltaire ve Aydınlanma

MAKALE / DİN

2011-09-18T03:19:00.001-07:00

GERÇEKLER VE DOGMALAR

Düşünen insanların dogmaları dile getirmesi birilerini incitebilir. Peki, kimler incinir bu aydınlık sözlerden? Kimlerin çıkarına dokunur bu sözler?

Bir çocuk doğduğunda ona olmayan, kanıtlanmayan olaylar anlatılır. Çocuk bu olayları, dogmaları gerçekten varmış gibi algılayıp yaşamını bu yönde sürdürür.

Kimler, bu olmayan, kanıtlanmayan, deneye tabi tutulmayan dogmalara inanır? Dogmalardan çıkar bekleyen herkes. Çıkarcılar neden dogmalara yönelir?

İnsanoğlu, evreni veya doğayı kavrayabilecek düşünce yapısını, evrimsel süreç içerisinde doruğa ulaştırabilmiş değildir. Bilim insanları beynin on bin yılda bir mikron değiştiğini söylemektedir. Bu süre, daha birkaç bin yıl önce mağaradan çıkmış insanoğlunun evrimsel değişiminin ne denli uzun yıllar alabileceğini bize göstermektedir. Buna ek olarak, insanoğlunun evreni veya doğayı algılamasının, uzun yıllar alabileceğini düşünmek yerinde olur sanırım.

Sezgileşme (empati) yeteneği gelişmemiş olanlar, karşısındaki nesneleri kendine yabancılaştırır. Örneğin güneşi algılayamayanlar veya sezmeyenler onu tanrılaştırmak koşuluyla kendine yabancılaştırır. Aynı olay iki insan arasında da olabilir. Birbirini tanımayan iki insan karşısındakini kendine yağı (düşman) görebilir. Sezgileşme yeteneği olanlar evreni kavramaya çalışırken, bu yetenekten yoksun olanlar evrene yabancılaşmakla birlikte, kendine de yabancılaşmış olur.

Kendine yabancılaşanlar, beniçinci (benmerkezci) bir yaşam sürerler. Bu yaşam, kişiyi gerçeklerden soyutlar ve çıkara yöneltir. Çıkarlar hem evreni kavrayamamanın sonucu oluşan yalnızlığı unutturur, hem de kişinin düşünme eyleminin önüne geçer. Kısaca şöyle diyebiliriz: kişi, düşünmemek için her türlü bireyci çıkarı onaylamaktadır. Düşünme eylemine geçmemek ya da yalnızlığa düşmemek için, kişi kendine çıkar alanları oluşturmaya başlar.

Birileri çıkıp şöyle diyebilir; “İnananların duygularını incitiyorsunuz.”

İnananlar gerçekten inciniyor mu? İncinen gerçekten duyguları mı, yoksa çıkarları mı? Düşünemeyenin duygusu olur mu? Duygu ne demektir? Dogmalara inananların, bireyci çıkarları savunanların duyguları gerçekten var mı?

Bu sorular yanıt bekliyor?

Dünyada milyonlarca aç insan, yaşama savaşı veriyor. Bir yandan varsıllar kasalarını doldururken, bir yandan yoksul çocukların derileri kemikleşiyor, kalbi küçülüyor. Savaşlar çıkıyor, insanlar ölüyor. Eksik beslenme, sağlık sorunları, eğitimsizlik dünyanın her yerini sarmış durumda. Oysa bunlardan dolayı kimsenin duygusu incinmiyor.

İnandıkları dogmalar söz konusu olduğunda nedense duygular inciniveriyor.

Düşünemeyenin duygusu olabilir mi? Düşünemeyenler, sezgileşemeyenler başkasının acısını duyabilir mi? Bence hayır; duydukları tek şey kendi yarar ve çıkarlarıdır.

Düşünemeyenlerin kendi bireyci çıkarlarından başka hiçbir isteği yoktur. Düşünmemek için her türlü oyalanmada bulunurlar. Dogmaların kökeni düşünememektir; üretememektir, paylaşamamaktır, sevememektir.

Çıkarcılar gerçeklerden korkarlar. Gerçekler onları incitir. Neden mi? Çıkar alanları, kargaşa alanları yok olacağı için; öteki yaşam tasarımları elden gideceği ve düşünüp acı çekecekleri için…

Gerçeklerden, doğrulardan incinenler; düşünmek, üretmek, paylaşmak, okumak, sevmek istemeyenlerdir. Düşünebilen insan gerçeklere ulaşmak için çabalar ve hiçbir süre gerçeklerden incinmez.

Düşünebilen insan okuyup bilgilenir ve var olan olumsuzlukları yok etmek için çalışır. Toplumun mutlu olması için elinden geleni yapar. Oysa düşünmeyenler/çıkarcılar asla düşünen insanları ve toplumu kabul etmezler. Düşünemeyenler, kendileri dışında herkesin acı çekmesini isterler. Bu acı onların yaşam kaynağıdır.

Birey, toplum için vardır. Kendi çıkarını toplumun çıkarından üstün görenler her süre gerçeklerden incineceklerdir: ta ki toplum oluşana dek.

Olcay Yılmaz

MAKALE

2011-09-18T03:15:00.000-07:00

MAKALE / DİN

2011-09-17T15:46:00.000-07:00

Allah ve Para

Allah nerede?
Allah'ın yerini bulmak için neler yapmalıyız?
Allah neyin merkezinde duruyor?
Camiler, kiliseler, havralar, cem evleri Allah'a dua edenlerle dolu.

Neden ve niçin dua ediyorlar?

“Allah'ım bana bir ev nasip et!”
“Allah'ım bana bir araba nasip et!”
“Allah'ım çocuklarıma iş, aş nasip et!”
“Allah'ım üniversiteye girmeyi bana nasip et!”
“Allah'ım bana bir çocuk nasip et!”
“Allah'ım tarlama yağmur yağdır!”
“Allah'ım beni varsıl et!”

Bu böyle sürüp gider.
Peki, bu denli istek niçin?

Kapitalist sistemde/yarışta herkes varsıl (zengin) olmak ister.
Bu yarışta önemli olan en önde gitmektir.
Bu yarışta güçlü güçsüzü her süre yener.
Bu sistemde/yarışta/toplulukta ne ülkenin çıkarı ne de toplumun çıkarı vardır.
Herkes kendi çıkarı için yaşar.
Kimse kimseyi sevmez.
Ama herkesin sevdiği biri vardır.

Allah!

Birbirini sevmeyen bu topluluklar neden Allah'ı sevmişlerdir?
Hiçbir şeyi paylaşmayanlar neden Allah'ı aralarında paylaşmışlardır?

Allah, düşünmenin sonu demektir.
Allah, ölümden sonrasının güvencesi demektir.
Allah, ev, araba, ün demektir.
Allah, hükmetmek, sömürmek demektir.
Allah, para demektir.
Ne denli çok Allah, o denli çok para, ün, mevki.

Para, Allah’ın en büyük sıfatlarından biri mi yoksa?
Para nedir?

Para, her türlü gücün kapısını açar.
Paran varsa toplulukta adam yerine koyulursun.
Paran varsa seni bir şey sanırlar.
Paran varsa istediğin kadını/erkeği elde edersin
Paran varsa istediğin gibi gülersin, neşelenirsin, sevinirsin,
Paran varsa üretmeden, paylaşmadan sıkıntısızca yaşarsın,
Paran varsa yoksulların haline uzaktan bakarsın.
Paran varsa daha çok uyursun.
Paran varsa ev alırsın, araba alırsın.
Paran varsa yeryuvarlağında hiçbir sorunu düşünmezsin.
Ne yoksulun sorunları, ne ülkenin sorunları, ne de yeryuvarlağının sorunları var!
Paran varsa daldıkça dalarsın uykuya.
Paraya ulaşmak Allah'ı sevmekten geçiyor.

Sistem çok güzel işliyor.
Birileri durmadan varsıllaşırken, birileri durmadan yoksullaşıyor.
Ve yoksullar sürekli varsıl olma düşü kuruyor.
Bu düş'ü gerçekleştirecek olan da Allah'tır

Ne denli çok Allah'a sarılırsan o denli çok umutlanırsın.
Ne denli çok umutlanırsan yaşadığın ortamdan yakınmazsın.
Ne denli çok yakınmazsan o denli çok birileri sömürür.
Ne denli çok birileri sömürürse o denli yoksulluk olur.

Görüldüğü gibi yeniden başa döndük.
Bir kısır döngü ve azılı bir katilin yüzü gibi…
Yüzyıllardır Allah'tan ses gelmiyor.
Yoksullar çoğaldıkça Allah'ı diline dolayan da çoğalıyor.
Sevgi yok, düşünme yok, üretme yok, paylaşma yok, okuyup bilgilenmek yok.
Oysa Allah; yoksulun dilinde, varsılın cebinde.

Kolay gelsin.

Olcay Yılmaz

2011-09-17T15:05:00.000-07:00

KİTAP / EVRİMSEL PSİKOLOJİ

2011-09-17T13:41:00.000-07:00

Geoffrey Miller

Sevişen Beyin

Jared Diamond

Seks Neden Keyiflidir

Cindy Meston ve David Buss

Kadınlar Neden Seks Yapar?

Robert Winston

İnsan İçgüdüsü

KİTAP / GENETİK

2011-09-17T13:09:00.000-07:00

Richard Dawkins

Gen Bencildir

Christopher Wills

Genlerin Bilgeliği

Matt Ridley

Genom

Matt Ridley

Gen Çeviktir

Eva Jablonka

Evrimin Dört Boyutu

Peter Copeland - Dean Hamer

Genlerimizle Yaşamak

2011-09-16T06:38:00.001-07:00

KİTAP / OKUNMASI GEREKEN 10 KİTAP

2011-09-16T05:13:00.000-07:00

Orhan Hançerlioğlu

Düşünce Tarihi

Turan Dursun

Din Bu 1-2-3-4

M. İlin – E. Segal

İnsan Nasıl İnsan Oldu

Serol Teber

Doğanın İnsanlaşması

İlhan Arsel

Şeriat ve Kadın

Erdoğan Aydın

İslamiyet Gerçeği 4 Cilt

Server Tanilli

Voltaire ve Aydınlanma

Engin Gençtan

İnsan Olmak

Richard Dawkins

Tanrı Yanılgısı

Georges Politzer

Felsefenin Temel İlkeleri